Bruce de Engelse Bulldog

Webshop in kinderkleding

2010-12-06T22:06:00.000+01:00

Reclame maken op je eigen blog mag best!

Ik heb een webwinkel in kinderkleding geopend:

www.malou4kids.nl

Neem gerust een kijkje!

Bodyguard

2010-06-28T22:22:00.002+02:00

Mijn stoere bodyguard!

Vlees

2010-04-09T17:25:00.003+02:00

Sinds wij verhuisd zijn viel het ons ineens op hoe erg Bruce zijn vacht verkleurd was. Zijn borst, oksels en poten waren helemaal bruin verkleurd. Ook zijn oog traande erg waardoor zijn oogplooi steeds nat en bruin was. Kortom, hij zag er niet meer mooi uit!

Op aanraden van de fokster zijn wij overgestapt van brokken op vers vlees. En wonder boven wonder...het gaat nu geweldig met Bruce! Ten eerste vindt hij het vlees natuurlijk heerlijk. Maar zijn vacht ziet er meteen al veel beter uit. Hij is weer mooi wit en zelfs zijn oogplooi is wit!

Ook krijgen we van de fokster binnenkort een wondermiddeltje voor witte honden, angel eyes. Dit moet zijn vacht ook nog een extra boost geven!

Bruce is in ieder geval weer het stuk wat hij altijd al was

Voor (december 2009)

Na (mei 2010)

Bruce in het bos

2010-04-09T17:22:00.001+02:00

Heerlijk!

4 jaar!

2010-03-01T21:50:00.002+01:00

Op 24 februari is Bruce 4 jaar geworden!! Wat gaat de tijd snel, onze bulleboos al weer 4 jaar. Als cadeautje heeft hij een heerlijke wasbeurt bij de trimsalon gehad (hij vond het zelf niet zo'n geslaagd cadeau.. : D ). Hij is helemaal gewassen en verzorgd, alle losse haren zijn verwijderd en hij ruikt zalig naar bloemetjes!

Hieronder nog een leuk filmpje van een dromende Bruce:

http://www.youtube.com/watch?v=5jb1I2bn3jg&feature=player_embedded

Lief

2010-02-09T22:43:00.002+01:00

Sneeuw!

2010-01-13T15:16:00.003+01:00

Wat een feest die sneeuw! Bruce vond het heerlijk om in de sneeuw te spelen en te rennen. Nu de sneeuw echter zo opgevroren is vindt hij er niks meer aan. Hij doet even snel zijn plas en gaat weer snel naar binnen! Veelste koud en glad buiten!

Ra Ra....

2009-11-22T17:39:00.003+01:00

Ra ra wat is dit...???

Antwoord: Geloof het of niet...het is een hond...

Yara Novi

2009-09-25T20:53:00.004+02:00

Op 24 september is Yara Novi geboren! Ze weegt 3140 gram en is 49 cm lang. Ze is heel lief en mooi!

Dewi is een lieve grote zus en Bruce een lieve grote broer. Hij heeft al even aan haar gesnuffeld.

Strand!

2009-08-10T10:03:00.008+02:00

Joepie! Bruce is eindelijk weer eens naar het strand geweest. Wat heeft hij het daar toch altijd naar zijn zin.

Eindelijk weer een post

2009-08-10T09:44:00.003+02:00

Wat heb ik lang niet over Bruce geschreven! Ik zal daarom weer eens een update doen.

Vorige week zijn we een midweekje op vakantie geweest. Eerst een paar dagen in de Veluwe en daarna naar Antwerpen. Bruce mocht natuurlijk mee! We hebben wat uitstapjes gemaakt in de omgeving. Onder andere naar Koningin Juliana toren en daar mocht Bruce ook mee naartoe. Hij was ontzettend lief!

In Antwerpen had Bruce het ook naar zijn zin. Voornamelijk met het bang maken van het hotelpersoneel. Die schrikken zich natuurlijk een ongeluk als ze de kamer komen schoonmaken en er staat ineens een bulldog tegen ze te blaffen en te grommen. De receptionist was echter helemaal weg van Bruce dus die is de andere dag mee geweest naar onze kamer om Bruce af te leiden, terwijl de kamer werd schoongemaakt.

In de stad zelf had Bruce een van zijn bekende poepavonturen. Het lijkt wel een traditie te worden als wij een buitenlandse stad bezoeken. Hij laat dan gewoon onder het lopen zijn poep vallen (in een drukke restaurantstraat)! Terwijl hij daarvoor nog de kans had gehad om op een normale plek te poepen. Schaam!

Gezinsuitbreiding deel 2

2009-03-16T15:52:00.002+01:00

Joepie! Bruce en Dewi krijgen er een broertje of zusje bij!

Rond 19 september verwachten wij ons tweede kindje.

Bruce heeft het best zwaar de laatste weken. Wij zijn namelijk aan het verhuizen en daardoor hebben we wat minder tijd voor Bruce. We moeten namelijk echt in de weekenden klussen en dan zit hij veel alleen thuis. We nemen hem niet mee naar het nieuwe huis, omdat Bruce nogal een bange poepert is. We zijn bang dat hij het nieuwe huis dan eng vindt als hij heel de tijd die klusgeluiden hoort. Daarom proberen we zo snel mogelijk te werken, zodat we snel in het nieuwe huis kunnen. Als alles goed gaat verhuizen we volgend weekend. Dan kunnen we het weer helemaal goed maken met Bruce!

Logeren

2009-01-21T17:23:00.004+01:00

Zou Bruce ons missen die twee weken?? We zijn nog nooit langer dan een paar dagen bij Bruce weg geweest. Hij gaat altijd met ons mee op vakantie. Maar voor onze huwelijksreis wilden we toch echt een keer een verre reis maken. Dus moest Bruce voor twee weken uit logeren, terwijl wij met zijn drieën naar Curacao vertrokken.

We hebben een heerlijke vakantie gehad! En terwijl het hier zo verschrikkelijk koud was lagen wij met 30 graden op het strand.

Bruce bleek een koukleum te zijn. Hij ging niet zo graag naar buiten met die kou. Sloom kwam hij dan aangesjokt om naar buiten te gaan.

Eenmaal buiten had hij het toch wel naar zijn zin. De sneeuw vond hij geweldig en hij is voor het eerst van zijn leven op het ijs geweest! Dat vond hij hartstikke leuk. Hij nam een grote aanloop om vervolgens over zijn buik verder te glijden over het ijs.

Toen wij weer terug kwamen hadden we ook niet het idee dat Bruce ons had gemist. Hij heeft het dus heerlijk gehad bij mijn ouders!

Zwaar leven

2008-11-18T15:06:00.002+01:00

Oef, wat heb ik toch een zwaar leven!

Lekker hapje

2008-11-18T15:03:00.002+01:00

Bruce heeft een lekker hapje gevonden. Een luier van Dewi die wij op de gang hadden laten slingeren. Gelukkig was het geen poepluier.... : s

Ik en mijn zusje

2008-11-18T15:01:00.002+01:00

Wij zijn dikke vrienden..

Ik en mijn touw

2008-11-18T14:59:00.001+01:00

Wij zijn dikke vrienden..

Bruidsjonker

2008-10-24T00:15:00.005+02:00

Al maanden naartoe geleefd en nu was het eindelijk zover.

Op 25 september zijn wij getrouwd!

We hadden het liefste en mooiste bruidsmeisje van de wereld, onze Dewi. Ze zag er prachtig uit. En....we hadden de drukste en smerigste bruidsjonker van de wereld, onze Bruce.

Speciaal voor deze dag had hij een mooie stropdas gekregen. 's Middags werd Bruce door Laura en Adinda opgehaald en naar het park gebracht waar wij foto's aan het maken waren. We wilden namelijk ook wat mooie foto's met Bruce, want hij hoort toch ook bij ons gezin.

Bruce had heus wel in de gaten dat er iets spannends ging gebeuren en was van de zenuwen aan de diarree. Ook was hij heel druk en trok hij als een bezetene aan de riem. Gevolg: Een vieze poepert, stropdas hing als een vodje op zijn rug en zijn maniakale tong hing op de grond. Ook schudde hij zich nog even lekker uit, waarbij er slijmkwabbers op mijn jurk kwamen. Je begrijpt dat er van een mooie fotosessie niet echt sprake was! Met moeite kregen we Bruce even in de 'zit-stand'. Snel een foto geschoten en toen zijn we maar weer verder gegaan.

Maar de foto hebben we! En hij staat toch wel leuk op de schoorsteenmantel.

Bullen lelijk...hoezo??

2008-09-11T23:35:00.001+02:00

Zomaar wat foto's

2008-08-26T22:03:00.001+02:00

Maar weer eens wat foto's van onze bullemans

Bah

2008-08-26T22:01:00.001+02:00

Zo ziet een bulldog eruit die net een vies poepie heeft gelaten:

Lekker bekkie

2008-08-26T21:57:00.005+02:00

Nadat wij Dewi ietwat enthousiast hadden toegejuicht omdat ze iets nieuws had geleerd, dacht Bruce waarschijnlijk dat het een uitnodiging was om op de bank te springen....
Verbluft zaten wij hem aan te kijken, want het is zeker een jaar geleden dat hij op de bank is geweest! (Hij mag er niet meer op omdat de bank een vachtje kreeg..)
Dit hoofd trok hij erbij:

Mooi hè!

Naar de dierentuin

2008-07-02T21:34:00.011+02:00

Jeroen nam zomaar een dagje vrij om met ons naar de dierentuin te gaan. Wat gezellig! Natuurlijk zochten we naar een dierentuin waar Bruce ook mee kon. Het werd Ouwehands dierenpark in Rhenen. 2 Jaar geleden zijn we daar ook al met Bruce naar toe geweest, hij was toen nog een schattig pupje en zat in de bolderkar!

Bruce vond het maar weer vreemd allemaal. Zoveel geuren en indrukken. Die dappere Bruce durfde zelfs naar een grote mannetjes zeeleeuw te blaffen!

En wat heeft bruce toch altijd een bekijks. Wij staan daar na 2 jaar nog altijd van versteld. Staan we bij prachtige witte leeuwen te kijken, gaan de mensen foto's maken van Bruce! En iedereen draait zich wel om om naar hem te kijken, of komt naar ons toe om te vragen wat voor hond het is. Het is natuurlijk ook een lekkere scheet om naar te kijken.

Even stiekem over de rand kijken:

Wat is dat voor gek beest?

Even lekker uitschudden!

Snuffelen aan een hertje:

Uitrusten in het zand:

De zeeleeuwenshow, Bruce houdt alles goed in de gaten:

Visjes kijken:

Bruce op Youtube

2008-06-19T11:54:00.003+02:00

Een filmpje van Bruce wat al dik een jaar op Youtube staat is ineens populair geworden. Mijn mailbox stond ineens vol met 'comments' die bij het filmpje waren geplaatst. Toen ik ze ging lezen zag ik dat het filmpje al meer dan 10.000 keer is bekeken!! Hoe dat nou ineens kan weet ik ook niet.
Het is erg grappig om die comments te lezen. Al heb ik natuurlijk de beledigende al weggehaald! (What is that animal? It's a pig! en What an ugly ass doggums) ; )

Stem op Dewi!!

2008-05-12T12:18:00.005+02:00

Normaal gesproken doe ik hier nooit aan mee. Maar een prijs van 10.000 euro voor Dewi dat is niet mis!!! Willen jullie a.u.b op Dewi stemmen? Je kan elke dag onieuw stemmen. Dus help mee om te sparen voor Dewi's geneeskunde studie! ; )

Wordt Dewi Lynn de 'Baby van het jaar'? Dewi Lynn dingt mee naar de titel 'Baby van het jaar' op www.babyvanhetjaar.nl... Winnen we, dan komt Dewi Lynn op de cover van 'Wij Jonge Ouders'. Daarnaast is Dewi Lynn een jaar lang het gezicht van Prénatal en als klap op de vuurpijl winnen we voor de toekomst van Dewi Lynn een AEGON Rendementplan met €10.000,- van AEGON Bank. Help ons een van de 101 finaleplaatsen in de wacht te slepen door nu op Dewi Lynn te stemmen! Klik op de onderstaande link om je stem uit te brengen:

http://www.skyradio.nl/index.php?page=actie_overzicht/baby_van_het_jaar_2008&frame=gallery%2F1997

Lekker in de tuin

2008-05-12T12:14:00.004+02:00

Bruce lekker in de tuin bij mijn ouders. Heerlijk vindt hij het daar!

Maar op ons eigen balkonnetje vermaakt hij zich ook prima. Hij houdt alles in de gaten en balft lekker waaks naar alle vreemde dingen die hij ziet.

Duitsland

2008-05-12T11:52:00.006+02:00

Duitsers hebben zelden een bulldog gezien.....

Dat hebben wij gemerkt toen we deze week daar op vakantie waren. We zaten in een mooi hotel, Bruce was natuurlijk gezellig met ons mee. We hadden een prachtige grote kamer, met vloerbedekking waar Bruce erg aan moest wennen. Hij loopt natuurlijk altijd op laminaat, dus dribbelde hij als een jong lammetje over de vloerbedekking.

Het was erg druk in het stadje, het was een soort feestdag. En Bruce trok weer eens alle aandacht. Iedereen keek wel even naar hem om. Maar de meeste deinsden angstig achteruit! Of hielden elkaar stevig beet als hij langs liep. Jeroen en ik hebben er samen hard om gelachen, ze moesten eens weten! Een enkele keer hoorden we ze zeggen: 'Was ein schöne hund!'

De schoonmaaksters durfden zelfs onze kamer niet schoon te maken als Bruce er alleen was. Steeds als ze hem zagen slaakten ze een kreetje. Ook al vertelde ik ze dat Bruce niks deed, ze durfen alsnog niet te komen. 'Er seht er so kraftig aus' zeiden ze dan.

Wij kunnen ons maar moeilijk een voorstelling maken bij die angst. Bruce doet geen vlieg kwaad! Oh nee, dat is niet helemaal waar, hij heeft laatst nog een spinnetje opgegeten.

In de auto was Bruce ook zo lief voor Dewi. Hij heeft de hele reis met zijn kop op de maxicosi gelegen en haar lekker onder gekwijld. Het is wel heel leuk om te zien dat Dewi nu absoluut niet bang is voor honden of andere dieren. Ze moet altijd keihard lachen om beesten. Dat is dus het voordeel van opgroeien met zo'n idiote hond!

Met mijn kleine zusje

2008-04-20T20:37:00.001+02:00

Hoe lief samen.....

Naar het park

2008-04-20T20:21:00.005+02:00

De lente is weer begonnen, dus dan is het altijd heerlijk om op zondag met ons gezinnetje op stap te gaan. Bruce is altijd zo in zijn element in het park. Overal snubbeken, piesen en nog eens snubbeken (en nog eens piesen...en nog eens...)

Soms als hij iets heerlijks ruikt dan krijgt hij een soort aanval. Dan kleppert hij met zijn bek en tong en is dan helemaal in extase. Soms kan hij er zelfs even niet van lopen.

Bruce heeft ook veel last van voorhuidontsteking. Ja, dat is net zo vies als dat het klinkt! Mocht je je dat afvragen. Daarom zitten wij er nu over na te denken om hem te laten castreren. We vinden dat alleen zo zielig voor hem! Maar als er dan weer zo'n vieze groene druppel op het laminaat ligt dan denk ik dat het een goed besluit is. We gaan toch niet meer met Bruce naar een show, dat zou ik best wel willen, maar daar heeft Bruce gewoon niet het karakter voor (of uiterlijk, hihi). Dus waarschijnlijk maak ik volgende week een afspraak voor hem.....

Zomaar wat foto's

2008-03-07T18:09:00.002+01:00

Even weer eens wat foto's van Bruce

Bruce waakt over zijn zusje:

Bruce is lief

2008-03-07T17:49:00.005+01:00

Bruce is een lieverd. Wel een lekkere lompe lieverd. Hij wil altijd aan Dewi's handjes lebberen, maar dat vind ik niet altijd even fris, want Dewi stopt constant haar handen in haar mond.

Bruce is echt heel lief voor haar, hij probeert wel voorzichtig te doen. Maar met zijn 30 kilo lukt dat natuurlijk niet altijd. Dewi begint nu ook de wereld om zich heen te ontdekken. Ze beseft ineens dat er nog iets geks in ons huis leeft; Bruce! Ik heb ze net weer even aan elkaar voorgesteld en Dewi vond Bruce ook heel erg lief. Ze kan sinds kort een beetje hardop lachen en dat deed ze dan ook toen Bruce aan haar handjes likte. Heel schattig:

Hier probeert Dewi Bruce te pakken en Bruce pakt Dewi's oortjes: Oh ja...zet het geluid maar uit! Ik heb zo'n hekel aan mijn stem.

2 Jaar!!

2008-02-24T20:25:00.000+01:00

Onze Bruce is 2 jaar geworden!!

Wat een grote jongen is het al.

Voor zijn verjaardag is hij lekker meegenomen naar het strand door Remco en Nikki. Daar heeft hij zich goed vermaakt.

Bruce heeft een nieuw kussen, deel 3

2008-02-18T16:47:00.002+01:00

Need I say more.... ; )

Auw!

2008-02-10T18:53:00.001+01:00

Bruce heeft ons weer erg laten schrikken.
Vrijdag hoorde ik Bruce een paar keer wat kreetjes slaken in zijn bench. Het klonkt wat zielig en ik besloot om volgende week maar eens een afspraak bij de dierenarts te maken.
Maar 's avonds begon hij ineens te janken en te kermen van de pijn! Jeroen en ik schrokken ontzettend en renden naar hem toe. Als we hem aanraakten dan kermde hij weer. We onderzochten hem overal maar konden niet echt vinden waar de pijn vandaan kwam. Een paar minuten later deed hij het weer, dus ben ik snel met hem naar de dierenarts gegaan.
De dierenarts heeft Bruce van top tot teen onderzocht. Omdat we dachten dat de pijn misschien vanuit zijn rug kwam heeft ze zijn hoofd en poten in alle mogelijke richtingen gebogen. Maar nu gaf Bruce helemaal geen pijn aan. De rest van zijn lichaam zag er ook goed uit en er was dus niks te vinden. Nu moeten we het even aankijken de komende dagen. Toen we thuis kwamen van de dierenarts deed hij het nog een keer. Maar sindsdien gelukkig niet meer. Hopelijk valt het allemaal mee. Als hij het toch nog een keer doet dan laten we hem weer onderzoeken. Wel zielig hoor! Gelukkig is hij wel gewoon vrolijk en niet ziek.

Druk

2008-01-24T21:36:00.000+01:00

Ik merk dat ik wat weinig tijd heb om Bruce zijn site goed bij te houden. Het is nu natuurlijk lekker druk met zo'n kleintje erbij! Ook is het niet zulk lekker weer geweest de laatste tijd, dus zijn we er niet veel op uit geweest met Bruce en valt er weinig te vertellen. (arme Bruce)
Bruc is wel erg lief voor Dewi. Hij doet ook niet meer zo wild als ze in de buurt is. Hij is gewend aan haar aanwezigheid. Ik kan haar zelfs in de wipstoel op de grond zetten of op het speelkleed leggen zonder dat hij haar lastig valt.
Toch is hij nog wel een beetje van zijn a propos. Ik denk dat dat komt door alle veranderingen. Hij doet soms heel angstig, om niks. Dan wil ik bijvoorbeeld met hem trainen, zoals het commando 'aan de voet'. Als ik hem dan bij me roep, komt hij heel angstig aangeslopen en gaat hij voor mijn voeten zitten bibberen. Alsof ik van plan ben hem te vermoorden. Ook al doe ik dan vrolijk, hij blijft een beetje vreemd doen. Maar ik blijf volhouden en hoop dat het binnenkort ook mooi weer wordt. Dan kunnen we er op de zondagen weer op uit trekken met ons gezinnetje.

Bruce heeft een nieuw kussen, deel 2

2008-01-07T15:35:00.000+01:00

We hebben het nieuwe kussen voor Bruce nu een maand in huis. En nog steeds gaat hij er niet op liggen. Doodsbang was hij de afgelopen weken voor dat ding. We hebben van alles geprobeerd om hem op het kussen te krijgen. Maar bij het horen van het woord 'plaats' rent Bruce tegenwoordig met de staart tussen de benen weg.
Eerst probeerden we hem ernaartoe te lokken door enthousiast te doen en er zelf op te gaan liggen. Hielp niet.
Daarna probeerden we hem te lokken met snoepjes. Hielp niet.
We zetten hem er gedwongen op. Hielp niet. (Hij pieste zelfs van angst het kussen onder)
We legden snoepjes of speeltjes op het kussen. Hielp niet. (Hij durfde ze er wel heel voorzichtig af te pakken)

Gisteren had ik het briljante idee om met mijn voeten op het kussen te rammen en daarbij heel enthousiast te doen. Meteen kwam Bruce kijken. Dat zag er wel heel spannend uit!
En dit is het resultaat:

Inmiddels wil Bruce steeds met het kussen spelen. Maar als ik dan zeg: 'Goed zo, dat is je plaats'. Dan plast hij en rent er hard vandoor! We zijn er dus nog niet, maar het is al wel een verbetering.

Zeddam

2007-12-27T21:51:00.000+01:00

Na de kerst zijn we een weekend naar Zeddam geweest. Zeddam ligt in de achterhoek, in Montferland. Het is een heel mooi en rustig gebied. Lekker om er even tussen uit te zijn met zijn viertjes! Wel een hele onderneming om alle spullen in de auto te proppen. Twee koffers, gepakt met onze kleren en spullen van Dewi. De maxicosi, kinderwagen en onderstel. Een tas voor Bruce zijn spullen. Maar het is gelukt, na enig propwerk. Bruce zat naast Dewi op de achterbank en dat ging boven verwachting goed. Hij heeft maar een beetje op de maxicosi gekwijld ; )
Het weekend was erg gezellig. Bruce heeft zich keurig gedragen en heeft de tijd van zijn leven gehad. Vanuit het hotel liepen we zo het bos in, waar Bruce zich heerlijk kon uitleven.
In het hotel zelf hadden we veel bekijks, wij waren namelijk veruit de jongste gasten. De gemiddelde leeftijd was ongeveer 80 en dan heb ik Dewi nog meegerekend!

Spelen in de sneeuw

2007-12-23T17:35:00.000+01:00

Wat een feest voor Bruce. Lekker met ons gezinnetje naar het park en er lag hier en daar een hoopje sneeuw. Bruce heeft zich heerlijk kunnen uitleven. Het was een tijd gelden dat hij lekker had gerend. Het is zulk nat weer geweest de laatste weken en dan houden we hem liever aan de riem. Anders moet hij steeds in bad, Bruce maakt namelijk nogal graag slidings, net als zijn baasje.

Bruce heeft heel de tijd aan de sneeuw lopen lebberen, hij vond het maar gek.

Bruce heeft een nieuw kussen

2007-12-07T17:33:00.000+01:00

Need I say more...

Ballon!

2007-11-25T19:12:00.000+01:00

Joehoe! Eindelijk mag Bruce met de ballonnen spelen!

Bruce en Dewi 2

2007-11-25T18:49:00.000+01:00

Dewi huilt en Bruce komt even kijken wat er aan de hand is.

Virgule

2007-11-21T16:25:00.000+01:00

Wat boft Bruce weer! Er kwam zomaar een vrouwtjes tekkel op kraambezoek! Bruce heeft al zijn charmes in de strijd gegoeid om Virgule (komma in het Frans) te versieren. Maar helaas zonder succes. Virgule was niet zo gediend van zijn versiertrucs. Je kan het haar ook niet echt kwalijk nemen, hij zat zonder te vragen steeds aan haar billen te lebberen. Dus joeg ze hem met ontblote tanden door het hele huis. Bruce rende dan met de staart tussen de benen en de oortjes in de nek heel hard weg. Maar hij bleef het toch steeds proberen bij haar. Hij moet nog een hoop leren over vrouwen!

Zo ziet een afgewezen bulldog eruit:

Bruce en Dewi

2007-11-01T19:52:00.000+01:00

Het was maanden lang de grote vraag: Hoe reageert Bruce op de baby???

Nou, eigenlijk precies zoals we hadden verwacht: lief, maar lomp.

Direct nadat Dewi werd geboren stond Bruce al in de deuropening van de slaapkamer. Er stonden natuurlijk allemaal vreemde mensen in de kamer, hij hoorde iets heel hard huilen en het zou best raar hebben geroken. Jeroen heeft haar meteen meegenomen naar de kamer en Bruce aan haar laten snuffelen. Snuffelen is eigenlijk niet het goede woord; snuiven, knorren en lebberen is een betere omschrijving.

De eerste dagen waren erg verwarrend voor Bruce. Er was constant bezoek en er hingen slingers en balonnen in huis. Heel eng! Hij heeft dan ook weer een paar keer in huis geplast. Ook is hij vergeten dat hij niet in de slaapkamer en de babykamer mag komen. Normaal denkt hij er niet eens aan om maar een poot binnen te zetten. Maar nu loopt hij steeds met ons mee naar binnen. Dan sturen we hem weer naar buiten en laten hem in de deuropening zitten. Maar dan sluipt hij toch stiekem steeds dichterbij.

Elke dag laten we hem ook even aan Dewi ruiken. Meestal voordat ze in bad gaat, vanuit hygienisch oogpunt ; )

Ook laten we hem vaak meekijken met verschonen of in bad doen. Dan blijft hij even kijken en loopt vaak vanzelf weer weg.

Als we met Dewi binnen zitten dan blijft hij wel bezig met snuffelen. Hij springt dan ook het liefst met zijn poten op de bank om dichterbij te zijn. Hij is alleen zo sterk en lomp en doet absoluut niet voorzichtig met haar. Hij is wel erg lief, want hij lebbert haar het liefst helemaal af. Meestal als wij haar vast houden is hij wel rustig. Maar als de visite haar vast heeft dan blijft hij een beetje vervelend doen. Heel de tijd de visite lastig vallen, niet luisteren....

Hopelijk went haar aanwezigheid snel voor Bruce. En wordt hij wat rustiger bij haar.

Dewi Lynn

2007-10-26T04:59:00.000+02:00

Geboren op 24 oktober 2007: Dewi Lynn!!

Ze weegt 3280 gram en is 49 cm lang. Ze is super lief en mooi.

Lekker in het zonnetje

2007-10-16T10:53:00.000+02:00

Het leven van een Bulldog is zwaaaaar.....

Bruce is de baas!

2007-10-11T13:42:00.000+02:00

En wij maar denken dat we de roedelregels zo goed toepassen. Na het lezen van het eerste hoofdstuk van 'Commandeer je hondje en blaf zelf' zijn we van een koude kermis thuis gekomen...

Bruce is bij ons de baas.

Bruce legt regelmatig zijn kop bij ons op schoot, Bruce bedelt altijd, ook al geven we hem nooit wat, Bruce ligt altijd in de weg bijvoorbeeld in de opening van de keuken, Bruce stormt als eerste naar buiten als we hem uitlaten, Bruce likt om aandacht te vragen, Bruce springt tegen iedereen op, Bruce loopt ons overal achterna...

Dit zijn allemaal zeer dominante gedragingen! Zijn kop op schoot leggen is geen aanhankelijkheid. Hij bedelt omdat de roedelleider altijd als eerste mag eten. Hij ligt in de keukenopening om het 'hol' te beschermen. Hij stormt naar buiten, niet omdat hij nodig moet, maar omdat de leider als eerste het 'hol' verlaat. Hij loop ons achterna om ons in de gaten te houden, creepy!

Gelukkig deden we een hoop dingen wel goed. Zo moet Bruce altijd wachten met eten totdat wij zeggen dat het mag. En als we uit zijn geweest blijft hij altijd netjes op de mat zitten totdat wij zeggen dat hij naar binnen mag. Er zijn ook bepaalde gebieden in huis waarhij niet mag komen, zoals de slaapkamer en de babykamer en dat weet hij ook precies.

Maar toch moeten we blijkbaar de rangorde regels wat aanscherpen. Zo heeft Jeroen vanmorgen net gedaan of hij uit Bruce zijn bak at en Bruce heeft dat netjes toegelaten. En toen hij vanmorgen de deur uit wou stormen sloegen wij hem voor zijn neus dicht. Hij schrok zich een ongeluk en blafte verontwaardigt. Maar daarna liet hij ons netjes eerst de deur uitgaan.

Nu nog zorgen dat hij zich ook een beetje netjes gedraagt tegen ons bezoek. Want die probeert hij altijd uit.

Dus bij deze roep ik iedereen op die weleens bij ons op bezoek komt om Bruce bij binnenkomst eerst te negeren en niet toe te staan dat hij tegen je opspringt. Dit met oog op onze toekomstige baby!

Nu klinkt het net of het zo verschrikkelijk gesteld is met Bruce. Of dat hij vals of agressief is, maar dat is absoluut niet zo. Hij is en blijft de liefste en gekste hond van de wereld.

Baby update 4

2007-09-29T16:32:00.000+02:00

De laatste loodjes breken aan. Nu 37 weken zwanger, dus mag ik vanaf nu thuis bevallen. Alles is klaar voor de baby. De laatste weken heb ik het hele huis opgeruimd, elk kasje is onder handen genomen. Mijn lieve mama en oma hebben ook hard gewerkt in het huis en alle ramen gelapt en gepoetst. Alle kleertjes zijn gewassen en gestreken, het wiegje is opgemaakt, het bed staat op klossen, het kraampakket binnen handbereik, dus wij zijn er klaar voor! Nu wachten tot de baby het ook tijd vindt om te komen. We zijn wel erg benieuwd naar haar. Ik ben de zwangerschap nog niet zat, ik voel me nog prima en ik heb nergens last van. Dus ze mag ook nog even lekker doorgroeien. De volgende baby update zal waarschijnlijk het nieuws zijn dat ze is geboren! Het wordt wel heel spannend!

Zomaar spelen

2007-09-24T16:31:00.000+02:00

Zomaar even een filmpje van een spelende Bruce.

Brrrr! Een kinderwagen!

2007-09-13T15:04:00.000+02:00

Vanmorgen hebben wij eindelijk onze kinderwagen en maxicosi opgehaald. Er was een enorme vertraging met de levering, want hij is gisteren pas binnen gekomen en we hebben hem met 16 weken zwangerschap al gekocht!!
Maar wat nu te doen met Bruce?
Bruce vindt nog steeds alles eng. Zo rent hij nog steeds hard weg voor de stofzuiger en als ik mijn fiets uit de schuur pak vindt hij dat ook maar niks. Dan trekt hij mij met fiets en al om.
Toch is het de bedoeling dat hij over een tijdje aangelijnd naast de kinderwagen kan lopen. Ik zal hem de komende weken steeds moeten uitlaten en dan moet de baby natuurlijk mee. Bovendien is het ook lekker om met de baby te wandelen en dan is het fijn als Bruce ook gezellig meegaat.
Dus hebben Jeroen en ik een plan bedacht.
De wagen staat nu te pronken in de woonkamer en af en toe gaan we er mee door de woonkamer rijden. Bruce zal dat waarschijnlijk eng vinden, maar daar geven we geen aandacht aan. We zeggen niks en negeren hem helemaal. Hopelijk vindt hij dat na een tijdje niet gek meer en dan gaan we proberen om hem aangelijnd naast de kinderwagen te laten lopen. Misschien gaan we dat ook wel buiten oefenen, maar ik vind het een beetje raar om met een lege kinderwagen op stap te gaan.
Bruce vindt inderdaad de kinderwagen maar een eng ding. Heel voorzichtig sloop hij ernaartoe, neus in de lucht en snuiven maar. Als hij naar zijn idee te dichtbij kwam dan deinsde hij snel weer achteruit. Toch durfde hij steeds meer dichterbij te komen. Hij durfde zelfs langs de kinderwagen te lopen (eerder sprinten met de staart tussen de benen).
Steeds zocht hij vertrouwen en bevestiging bij ons, zo van: 'eng hè!' Maar wij gaven geen aandacht aan hem. Af en toe kwam er een zachte 'woef' om toch even te laten merken dat hij het er niet mee eens was dat dat enge ding in zijn woonkamer staat.
Hopelijk is hij toch snel aan het ding gewend. We kunnen in ieder geval nog een paar weekjes oefenen!

Weer met Diezel gespeeld!

2007-09-08T22:55:00.000+02:00

Dat was lang geleden! Bruce en Diezel hebben eindelijk weer eens met elkaar gespeeld. Diezel wist beneden bij de lift al dat er iets spannends ging gebeuren. Want volgens zijn baasje stond hij daar al te piepen en te janken en wilde hij snel naar binnen.

Bruce lag nog niets vermoedend te snurken toen Diezel ineens naar binnen kwam stormen. Er werden een paar vreugderondjes door de kamer gedanst, zachtjes uitgedrukt.

Je merkt alleen wel dat het nu niet meer twee puppy's zijn die met elkaar spelen, maar twee reuen. En dan moet er natuurlijk ook bepaald worden wie de baas is! Diezel vond bruce na een tijdje toch wel erg druk en gaf hem af en toe een snauw. Bruce heeft hele andere manieren om te kijken of hij de baas is. Hij probeert of Diezels poten onderuit te halen of bovenop hem te springen. Helaas voor Bruce mislukken zijn pogingen meestal en is Diezel meer succesvol met zijn snauwen.

Bruce weet ook van geen ophouden. Hij blijft maar om Diezel heen rennen en springen. Naar zijn plaats sturen helpt toch niet. Hij blijft dan hooguit vijf seconden zitten en rent vervolgens weer naar Diezel toe. Dus om hem tegen zichzelf te beschermen hebben we hem even in de bench gedaan.

Dat was ook niet zo'n goed plan! Bruce zat zo hard te janken dat we elkaar niet meer konden verstaan. Je moet dat gedrag natuurlijk negeren, maar dat is erg moeilijk als je moet schreeuwen om je verstaanbaar te maken.

We zijn maar even met de honden gaan wandelen. Daar lieten ze elkaar eindelijk even met rust. Want ze waren allebei te druk met het uitzetten van hun territorium.

Omdat Bruce weer door de modder was gegleden en Diezel altijd vieze billen heeft na het poepen, hebben we ze even schoongeboend met babydoekjes. Van dat luchtje werd Diezel wel erg mild tegenover Bruce. Hij werd een beetje lovestoned en bleef maar aan Bruce zijn poot snuffelen. Daar maakte Bruce weer handig gebruik van door op Diezel te gaan rijden en bovenop zijn hoofd te gaan zitten. Tja, rare beesten hoor die honden.

De dagen daarna was Bruce niet helemaal lekker. Toch te druk gespeeld. Hij liep een beetje mank, wilde weer niet eten en lag alleen maar te slapen. Volgende keer dus nog beter tegen zichzelf beschermen!

Trouwste supporter

2007-08-30T21:59:00.000+02:00

Zaterdag zijn Bruce en ik naar de eerste thuiswedstrijd van Jeroen gaan kijken bij zijn nieuwe club TOGR. Het was een bekerwedstrijd, maar helaas hebben ze verloren. Of Jeroen nu wint of verliest, dat interesseert bruce niet zo. Hij vermaakt zich toch wel.

Hij is lekker om zich heen aan het kijken en snuffelen en iedereen die voorbij loopt wordt enthousiast begroet. Bruce heeft altijd zoveel bekijks als we ergens zijn. In de kantine waren alle ogen op hem gericht. Hij heeft ook weer een onvergetelijke indruk achter gelaten. Lekker tegen iedereen opspringen (ook al zegt het baasje dat dat niet mag), een paar kleine kindjes de stuipen op het lijf jagen, Bruce weet zich altijd goed te gedragen in gezelschap. Maar gelukkig kan hij ook wel eens gewoon rustig gaan liggen.

Aanstaande zaterdag begint de competitie met een thuiswedstrijd. Dus misschien zijn Bruce en ik wel weer van de partij.

10.000 Pageviews!!

2007-08-24T19:11:00.000+02:00

Wel even een vermelding waard. Na bijna 1,5 jaar schrijven is de 10.000e pageview een feit!
En wel door:

CZ Groep Zorgverzekeringen, Tilburg, Noord-Brabant, Nederland.

Bij deze van harte gefeliciteerd met deze eervolle vermelding en bedankt voor het bezoeken van Bruce zijn site die ik nog steeds met heel veel plezier bijhoud!!

Dikke knuffel van Bruce!

Baby update 3

2007-08-18T23:02:00.000+02:00

Er is niet zoveel over Bruce te vertellen op dit moment, dus is het maar weer tijd voor een update over de zwangerschap! Inmiddels ben ik 31 weken zwanger en ga ik de laatste loodjes in. Ik moet nog 3 weekjes werken en dan ga ik lekker met verlof. Ik heb er al erg zin in! Ik heb al grootse plannen om het huis eens lekker schoon te maken en alle babykleertjes en spulletjes te wassen. Nesteldrang heet dat...

Het liefst zou ik nu al het huis eens grondig onder handen nemen, maar ik weet me nog aardig in te houden. Al heb ik deze week wel de keuken uitgebreid gedaan.
Verder voel ik me nog prima. Nog steeds weinig last van kwaaltjes, gelukkig maar. Mijn buik is ook nog bescheiden en ik ben ook nog niet zoveel aangekomen. Al zie ik op deze foto wel dat ik een bolle toet heb gekregen. Ik denk dat ik wel aardig op het gemiddelde van 10-12 kilo aankomen ga uitkomen.

Een tijdje terug hebben we een 3D echo laten maken. Heel erg gek om te zien, maar wel erg mooi. Al hebben we wel een eigenwijze dame, want ze lag de hele tijd met haar handen voor haar gezichtje. Bovendien lag ze zo dicht tegen mijn buikwand aan dat je haar niet helemaal op beeld kon krijgen, af en toe was het dus net een alien. Uiteindelijk hebben we toch een paar mooie foto's kunnen maken. Foto's van de echo staan op de babysite!

Vorige week heeft Jeroen de babykamer zo goed als afgemaakt. Eerst hebben we een rolgordijn opgehangen. We moesten hem zelf op maat maken en dat staat in de gebruiksaanwijzing altijd heel makkelijk beschreven, maar zoiets valt uiteindelijk toch altijd tegen. Zo was het rolgordijn eerst nog te lang en nadat Jeroen er nog een stuk had afgezaagd was hij te kort en viel hij naar beneden. Gelukkig heeft hij het op een simpele manier kunnen oplossen. Inmiddels hangen ook de gordijntjes en de klamboe. En hebben we de muren versierd met een schilderijtje door Connie gemaakt en met mooie libelles uit Frankrijk die we van mijn ouders hebben gehad. Ook foto's van het kamertje staan op de babysite!

Eind deze maand kunnen we de kinderwagen en de maxicosi ophalen en dan is alles voor de baby in huis. Gek idee, maar over 6 weekjes mag ze al geboren worden!

Het hondenstrand!

2007-08-08T20:30:00.000+02:00

Vorige week werden wij gebeld door Lotte en Bram of wij zin hadden om op zondag mee te gaan naar het strand. De enige warme dag van de zomer, op een zondag....dan gaat heel Nederland vast naar het strand! Dan maar heel vroeg weggaan om de files een beetje voor te zijn.

We hadden eigenlijk al oppas voor Bruce geregeld, maar Lotte en Bram hadden een speciaal hondenstrand uitgekozen, dus Bruce kon gezellig mee!

Het hondenstrand ligt in Noordwijk, waar je een stuk van 4 km hebt waar honden mogen spelen en zwemmen. Bij het strandtentje Beach End mogen de honden ook mee naar binnen en staan er ook hondensnacks op de menukaart.

We vertrokken om 9.00 uur en hebben maar een klein stukje in de file gestaan, vlak voor Katwijk. Gelukkig gingen de meeste mensen naar Katwijk toe, dus konden we daarna weer doorrijden.

Eenmaal aangekomen zagen we al een hoop hondjes lopen. Bovendien hingen er overal poepzakjes, dus dat was handig. Helemaal omdat Bruce natuurlijk meteen in het zand ging zitten poepen, ook al had hij dat thuis al gedaan. Ik kon dus meteen met zo'n zakje aan de slag.

Daarna hebben we ons op het strand gesetteld. Bruce onder de parasol, waar het lekker koel was voor hem. Hij begon meteen wild een kuil te graven, waarbij wij regelmatig een hap zand in ons gezicht kregen. Natuurlijk moesten we ook even naar de zee. Bruce vond het geweldig! Hij sprong steeds zelf de zee in en dan moesten we goed opletten want zwemmen is niet zijn sterkste kant. Het zag er ook heel grappig uit, zo'n zwemmende bulldog.

Het is wel leuk zo'n hondenstrand, maar zelf kun je dan niet echt lekker ontspannen. Bruce rende natuurlijk op elk hondje wat langs liep af, of hij kwam aan je oren lebberen terwijl je lag te zonnen, of hij begon te graven als je net een boek aan het lezen bent, waardoor je weer helemaal onder het zand zit. Verder heeft hij ook nog een paar hondjes, tja hoe kan ik dat nou netjes opschrijven, euh ongewenst bereden. En, ook zo'n fijne eigenschap van Bruce, meerdere teefjes onzedelijk belebberd. Ook heeft hij nog twee keer in de zee gepoept. Een keer heb ik het nog op kunnen ruimen, maar de andere keer werd het door het water wegespoeld. Zouden andere hondenbezitters nou ook hebben dat ze zich een beetje schamen over hoe kun hond is opgevoed?? Bruce luistert thuis zo perfect, maar in gezelschap kan hij zich zo misdragen, je ziet de mensen denken!

Al met al hebben we een leuke dag gehad en Bruce is ook veel braaf geweest hoor. Hij heeft in ieder geval genoten.

Chateau du grand Monceau

2007-08-02T19:22:00.000+02:00

De laatste dagen van de vakantie alweer aangebroken. Na de Mont Blanc zijn we naar Agonges gereden. Daar zouden we verblijven in Chateau du grand Monceau, een mooi kasteel en ook met de chambre d'hotes formule. We hadden daar een leuk 5 daags arrangement geboekt, met twee keer een diner, een tocht met paard en wagen en een picknickmand erbij.

We kregen een hele mooie kamer, meer een appartement eigenlijk. We hadden echt een woonkamer (zelfs met LCD tv, digitale tv met Nederlandse zenders en DVD speler), een badkamer en een keuken. Die keuken was echt ideaal, want daar konden we nu ons water lekker koud zetten in de koelkast. We kregen een beetje het idee dat de kamer normaal gesproken van hun zelf of van iemand van het personeel was. In de kasten lagen namelijk allemaal persoonlijke spullen, en DVD's met de titels 'foto's Thailand' of 'verjaardag ma 2007'. Het kasteel lag op een enorm landgoed, erg mooi allemaal en lekker rustgevend. Het chateau trok ook echt alle soorten mensen, er waren jonge gezinnen, stellen van middelbare leeftijd, noem maar op. En bovendien was het allemaal niet overdreven sjiek, maar gewoon erg gezellig.

Een kenmerk van de chambre d'hotes is dat je 's avonds met de pot mee eet. Dat is eigenlijk de hele vakantie erg goed bevallen. We hadden overal vantevoren aangegeven dat ik zwanger ben en bepaalde dingen niet mag eten. En daar heeft iedereen goed rekening mee gehouden. Ook was het eten overal erg lekker en hebben we maar één keer de pech gehad dat er vis op het menu stond. Die hebben we dan ook lekker laten staan, jakkes.

Ook zit je met al de gasten tegelijk aan tafel en wordt je dus min of meer gedwongen om met elkaar te kletsen. Normaal maken wij nooit zo snel contact op vakantie, maar nu hebben we toch elke avond leuke mensen ontmoet.

Jammer genoeg hadden we de eerste twee dagen op het kasteel slecht weer. Die dagen hebben we doorgebracht in ons appartementje, Jeroen achter de tv om te tour de France te volgen en ik achter mijn boek.

De laatste dag hadden we gelukkig nog een mooie dag. We hebben onze pickmickmand meegenomen en zijn naar het bos gereden. Daar zijn we aan een rustig meertje gaan zitten en hebben gesmuld van alle heerlijkheden uit de mand. Daarna zijn we terug gereden naar het kasteel en hebben nog even lekker in de zon gezeten.

En toen was de vakantie alweer voorbij, veel te snel eigenlijk. Jeroen heeft nu nog een paar weekjes vrij, maar de voetbal is al wel weer begonnen (belachelijk vroeg vind ik), dus is hij weer vier keer per week hard aan het trainen. Ik ben ook weer aan het werk en merk meteen dat het toch best wel zwaar wordt al dat getil met die baby's! Nog een paar weekjes en dan ga ik lekker met verlof, ik kijk er nu al naar uit!

Gite la Chouette

2007-07-31T20:47:00.000+02:00

Het dorpje waar we in zaten was Plateau d'Assy, een heel klein gehuchtje. We verbleven daar bij Gite la Chouette, wederom een chambre d'hotes opgericht door Nederlanders.

De eerste dag hebben we daar een hele mooie maar wel een beetje zware wandeling gemaakt. Het was een wandeling van 1,3 km omhoog naar een soort kloof in de berg. Daartussen stroomde een mooie waterval. Het was daar gelukkig wel lekker koel, maar toch voor Bruce en mij een beetje teveel klimmen. Dus hebben we lekker veel pauzes genomen. Normaal staat er dik en uur voor de wandeling en wij hebben er twee uur over gedaan. Eenmaal boven gekomen moesten we natuurlijk trots op de foto, wat overigens de enige foto is van ons drieen (vieren).

De volgende dag hebben we lekker rustig aan gedaan. 's Morgens eerst even in het zonnetje gezeten in de tuin. Daarna zijn Jeroen en ik nog naar een dierenpark gegaan. Bruce hadden we lekker thuis gelaten, want die mocht niet mee. We zijn maar heel kort in het park geweest, want om daar te komen moest je weer aardig klimmen! Zelfs met de auto was het bijna niet te doen, in zijn 1 omhoog em dan nog bijna naar beneden glijden. De parkeerplaats was op 800 meter van het park vandaan, dat was dus weer een hele klim voor mij. Ook het park zelf was nogal heuvelachtig. In het park liepen wat verschillende soorten berggeiten, herten en marmotten, heel leuk om te zien.

De derde dag zijn we naar Annecy geweest. Daar is een groot meer waar veel toeristen naartoe gaan. Het was daar dan ook ontzettend druk. Gelukkig vonden wij na lang rijden een zijpaadje naar het meer toe, waar je lekker kon wandelen. We zijn ook nog even in de stad zelf geweest. Maar dat was zo druk, je liep daar maar te slenteren en daar hebben we een hekel aan, dus zijn we maar weer snel gegaan.

Dijon en twee overbruggingsnachten

2007-07-31T20:42:00.001+02:00

Vanuit Saulxures zijn we eerst naar Dijon gereden. Daar hebben we lekker gewinkeld. In Frankrijk heb je toch ook grote verschillen in steden hoor. Het ene moment rijd je door een boerengehucht, met 100 inwoners en vervallen huisjes. Het andere moment ben je in een moderne stad als Dijon waar iedereen er op zijn hipst bijloopt.
In Dijon hebben we ook heerlijk geluncht. Ik had een salade met aardappel en eendenborst en Jeroen had een Italiaanse salade. Erg lekker allemaal.
Onze volgende bestemming was de Mont Blanc. Maar daartussen moesten we nog 2 nachten overbruggen.
De eerste nacht zijn we in een twee sterren hotelletje beland bij het stadje Dole, vlak onder Dijon.
Daarna zijn we toch maar doorgereden naar onze plaats van bestemming. We hadden nog geinformeerd of we een nacht extra konden boeken bij onze volgende accomodatie, maar dat kon niet want die waren vol. Dus zaten we één nacht in een hotelletje, maar wel in het dorpje waar we

moesten zijn.
Ik was niet zo blij in de bergen. Ik heb snel last van wagenziekte en mag nu tijdens de zwangerschap geen medicijnen nemen. Erg fijn als je in de bergen rijd en alle wegen kronkelen omhoog en omlaag, brrr.

Domaine du Limier

2007-07-31T19:58:00.000+02:00

Wij zijn net terug van een heerlijke vakantie in Frankrijk!

Op zaterdag 14 juli vertrokken wij om 8.00 's morgens van huis. Onze eerste bestemming was het plaatsje Saulxures. Het zou ongeveer 6 uur rijden zijn, dus de planning was om rond 16.00 aan te komen op onze eerste accomodatie. We volgden de tomtom....en Jeroen had geen kaart van Frankrijk meegenomen. We hebben meteen geleerd om niet meer op de moderne techniek te vertrouwen, want toen de Tomtom 'bestemming bereikt' riep reden wij op een verlaten weggetje. Bovendien was er nergens een bordje met Saulxures te bekennen. Dus hebben we toch maar even een wat groter plaatsje in de buurt ingevuld op de tomom. En wat bleek.....we zaten 200 km van onze bestemming vandaan!! Er blijken wel 5 verschillende Saulxures in Frankrijk te zijn...

Uiteindelijk kwamen we rond half 7 pas op onze bestemming 'Domaine du Limier' aan. Daar werden we vriendelijk ontvangen door Edith en John. Zij hebben in mei 2007 Domaine du Limier geopend. Een Chambre d'hotes speciaal voor mensen met honden! Dus niet alleen wij, maar ook Bruce was daar gast. Aan de tuin grenst een groot speelveld waar Bruce zich heerlijk op kon vermaken als wij aan het eten waren. En op de kamer stond een voerbak en lag een kleedje voor Bruce. Ook kun je speurcursussen met de hond volgen bij John.

Al met al hebben wij het de eerste dagen prima naar ons zin gehad. John en Edith namen ons de eerste avond meteen mee naar een prachtig vuurwerk in een nabij gelegen stadje. De dagen erna hebben we de omgeving een beetje verkend. 's Avonds werd er altijd heerlijk door John gekookt en na het eten bleven we lang natafelen. Meestal kletsten we over de honden, toch grappig hoe je met andere honden liefhebbers over die gekke beesten kan praten. Bruce heeft zich verder van zijn beste kant laten zien (door veelvuldig in de tuin te plassen, op het grind te poepen en zelfs binnen op het tapijt zijn territorium te markeren). Ook heeft hij nog even gespeeld met pup Caillou, dat was natuurlijk weer een groot feest voor Bruce.

Na drie nachten ging onze reis weer verder, dit keer richting de Alpen....

Lilo

2007-07-12T17:46:00.000+02:00

Wat boft Bruce toch weer! Er kwam zomaar een vriendinnetje langs om mee te spelen. Lilo is een heel lief Beagle dametje van 3,5 jaar oud. Ze is het hondje van Adinda.

Ze hebben eerst buiten kennis gemaakt. Lilo was niet zo gediend van Bruce zijn ongemanierde gesnuffel, dus heeft ze hem regelmatig weggejaagd. Maar op zich verliep de ontmoeting goed.

Daarna hebben we de twee mee naar binnen genomen. Lilo voelde zich al meteen thuis en ging lekker op de bank liggen. Bruce liet haar in het begin natuurlijk niet met rust. Maar Lilo liet duidelijk merken als ze genoeg van hem had. Dan trok ze haar lip naar hem op en blafte naar hem. Lilo is vroeger namelijk een paar keer gebeten door gemene honden, dus is ze een beetje angstig voor drukke hondjes zoals Bruce.

Bruce heeft zich verder aardig rustig gehouden en is zelfs een paar keer in de gang gaan liggen.

's Avonds zijn we nog een keer naar buiten gegaan en daar hebben de twee weer lekker achter elkaar aan gerend. En Lilo deed wel net alsof ze niet zoveel van Bruce moest hebben. Maar toen er een andere hond aankwam verdedigde ze Bruce wel! Ze ging voor hem staan en begon naar de andere hond te blaffen. Dus misschien vond ze hem stiekem toch wel lief.

Het was ook erg moeilijk om Bruce en Lilo goed op de foto te krijgen, Bruce kon zijn ogen niet van haar af houden!

Baby update 2

2007-07-06T20:31:00.000+02:00

De tijd gaat wel erg snel voorbij. Vandaag ben ik alweer 25 weken zwanger. Dat betekent nog maar 15 weken tot de uitgerekende datum. Oftewel over maximaal 17 weken hebben wij een kindje! Als ik 17 weken terug denk.....toen was ik 8 weken zwanger...en die periode is zo snel gegaan, dus voor je het weet is het 19 oktober! Het wordt wel heel spannend hoor.

Alles gaat tot nu toe gelukkig goed. Ik voel me prima en de baby volgens mij ook. Die beweegt in ieder geval lekker. Ik merk wel dat het nu allemaal wat zwaarder gaat worden. Je kan niet meer zo makkelijk alles doen. Ik ben gewend om in één keer het hele huis schoon te maken. Maar dat gaat jammer genoeg niet meer, dan krijg ik pijn in mijn rug en bekken. Dan ben ik net een oud vrouwtje. Ook op het werk wordt het nu best zwaar. Omdat ik veel moet tillen en bukken. Gelukkig gaan we over een week op vakantie en kan ik lekker uitrusten. Daarna hoef ik nog maar een paar weekjes te werken.Morgen gaan we de meubeltjes voor de babykamer ophalen. Verder is het kamertje al aardig klaar. Als de meubeltjes staan hoeven we het alleen nog maar leuk aan te kleden.

Nog even een foto van mijn buik:

Ik ben alweer aardig gegroeid. Toch vind ik mijn buikje een beetje klein. Gek is dat, zelf adviseer ik vrouwen om nooit buiken te gaan vergelijken. Maar zelf doe ik het ook.

Ik heb ook een site gemaakt voor de baby:

http://www.babykoppelaar.toddler.nl/

Nu staan er alleen nog wat foto's op. Maar als de baby geboren is kan ik de site afmaken.

Bruce de waakhond

2007-07-04T17:07:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag is Jeroen een dagje naar parijs geweest. Hij vertrok om 6.00 uur 's morgens en zou dan om 12.00 uur in Parijs aankomen. Daar zouden ze in een sneltrein vaart alles bezichtigen en 's avonds laat om 24.00 uur weer naar nederland vertrekken. Dan zou hij de volgende morgen rond een uur of 6.00 weer thuis zijn.
Dat zou betekenen dat ik een nachtje alleen moest slapen. En daar heb ik een enorme hekel aan. Ik kan dan niet goed in slaap komen en hoor elk krakje en zuchtje in de kamer. Ik ben dan stiekem een beetje bang.
Normaal mag Bruce van ons niet in de slaapkamer komen, maar nu ik zo alleen was vond ik het wel een prettig idee als hij bij mij op de kamer sliep. Dus had ik zijn kussen naast mijn bed gelegd en hem er met een snoepje naartoe gelokt. Ja, hij is zo goed opgevoed dat hij echt geen stap in de slaapkamer zet anders.
Ik was al extra laat naar bed gegaan en heb ook nog een hele tijd liggen lezen. Uiteindelijk was ik toch wel moe en rond een uur of 2.00 deed ik het licht uit. Bruce was inmiddels al naar dromenland vertrokken en was hard aan het snurken.
Ik heb heel onrustig geslapen. Ik had het steeds heel warm en ik droomde de hele tijd. Bovendien liet Bruce rond een uur of 3.00 ineens een keiharde blaf! Ik zat zowat rechtop in bed van schrik en waar hij nou tegen blafte weet ik niet.
Eindelijk rond 6.15 uur hoorde ik Jeroen thuiskomen. En Bruce hoorde het ook, want zodra Jeroen zijn sleutel in het sleutelgat stak begon Bruce te grommen. Wie had dat gedacht dat Bruce nog eens waaks zou worden. Hopelijk schrikt zijn diepe blaf alle potentiele inbrekers af.
Daarna heeft hij nog lekker op onze kamer verder geslapen. En dat ging heel goed, hij heeft zelfs niet zo hard gesnurkt. Als we straks op vakantie in Frankrijk zijn ligt hij twee weken bij ons op de kamer, dus hopen dat hij ons dan ook niet wakker houdt met zijn geronk.

Liefde op het eerste gezicht...

2007-06-23T21:44:00.000+02:00

Gisteren heeft Bruce kennis gemaakt met zijn 'nichtje' Naru. Naru is een boxerteefje van 7 maanden oud. Nou, het was liefde op het eerste gezicht! Wat kunnen honden toch ook lief zijn voor elkaar. Helaas werkte het weer niet echt mee. Dus zowel Naru als Bruce zaten onder de modder. Bij Naru zie je dat gelukkig niet, maar Bruce was bijna net zo bruin als Naru.

Stout?

2007-06-12T16:43:00.000+02:00

Ik ben al een hele tijd aan het nadenken over het volgende stukje voor op de site. Het zou een stuk worden over hoe goed opgevoed en gehoorzaam Bruce is de laatste tijd...

Deze week is hij echter weer zo stout, dat dat stukje niet echt op zijn plaats is! Het lijkt wel alsof hij weer in een fase zit waarin hij ons uitprobeert en kijkt hoe ver hij kan gaan.

Een paar dagen geleden ging Jeroen met Bruce naar buiten. Ik lag lekker op de bank een boek te lezen en ik bleef binnen. De balkondeur stond open. Ineens hoor ik Jeroen hard roepen: 'Bruce! Kom hier! BRUCE!'. Ik besloot eens even vanaf het balkon polshoogte te nemen. Ik keek naar beneden, maar ik zag geen spoor van Jeroen of Bruce. Wel zag ik in de verte een paar jongetjes op het voetbalveld. Ik kon niet het hele veld zien, maar ik hoorde wel een paar kreten: 'PAS OP! Hij komt hier heen! Pas op de bal!'. Ook op het veld zag ik geen Jeroen of Bruce, dus ik dacht dat de jongetjes gewoon aan het voetballen waren.

Totdat er een zeer chagrijnige Jeroen thuiskwam en een Bruce die meteen naar zijn plaats werd gestuurd.

Bruce was dus toch op de voetballende jongens afgerend en luisterde absoluut niet meer naar Jeroen. Hij denderde maar door, achter die bal aan en zelfs een paar keer de weg over! Levensgevaarlijk dus. Toen Jeroen hem eindelijk te pakken had heeft hij Bruce eens flink op zijn plaats gezet. En ook thuis moest Bruce een tijdje op zijn plaats blijven zitten.

Toen ik gisteren met Bruce ging wandelen luisterde hij weer niet. Omdat hij dus totaal geen gevaar ziet in de weg, moet hij van ons altijd netjes op de stoep zitten. Totdat wij zeggen dat hij kan oversteken. Niet dat veel veel helpt, zoals hierboven blijkt, maar toch.

Dus toen we bij de stoep aankwamen zei ik 'stop' en 'zit'. Maar daar had Bruce geen zin in. Zijn billen raakten de grond nog geen seconde aan, of hij stond alweer op.

'Nee Bruce, Zit!'. Nu ging Bruce helemaal niet zitten. Ik duwde zijn kont naar de grond, 'ZIT!". Maar meneer stond meteen weer op. Ik dacht nog dat de stoep misschien een beetje heet voelde aan zijn billetjes door het warme weer. Dus voelde ik aan de grond, maar die was gewoon koud. Na nog een tevergeefse poging was ik het ook zat en duwde ik Bruce naar de grond. Daarna zat hij wonderbaarlijk wel. Hij moest weer even op zijn plaats gezet worden.

Ach, maar hoe kun je op dit slapende mormeltje nu lang boos blijven?

Binnenkort volgt dus alsnog het stukje over hoe braaf Bruce wel niet is!

Ik hou van mijn speeltje

2007-05-29T10:38:00.001+02:00

Baby update

2007-05-15T13:19:00.000+02:00

Inmiddels zitten we al weer in week 18 van de zwangerschap. De tijd gaat echt razendsnel. We zitten al bijna op de helft! Brr, best een eng idee, nog maar 5 maanden te gaan.
Alles gaat verder goed. Ik begin een klein buikje te krijgen. Het is nu echt zo'n twijfelbuikje. Als je niet weet dat ik zwanger ben dan kun je ook gewoon denken dat ik een dikke pens heb. Daarom loop ik altijd maar flink met die buik vooruit en aai er af en toe over, zodat men weet dat er toch echt een baby inzit.

Ook had ik de laatste tijd het idee dat ik de baby voelde bewegen. Maar het was nog zo weinig en onduidelijk, ik wist het niet zeker. Maar sinds deze week kun je er toch echt niet omheen, hij/zij beweegt. Wel een gezellig gevoel is dat. Gisteren heeft zelfs Jeroen het gevoeld, hij kreeg zo een schopje tegen zijn hand aan. Zal het net zo'n voetballertje als zijn vader worden?
Met Bruce gaat het ook prima. Volgens mij merkt hij nog steeds niks van de zwangerschap. Soms laat ik hem weleens aan mijn buik snuffelen en dan krijg ik er een natte lebber over. Ik ben ook nog steeds aan het oefenen met lopen. Vandaag ging het wonderbaarlijk goed. Ik hoefde hem maar drie keer te corrigeren en daarna liep hij perfect mee. Hij heeft zelfs een paar blaffende honden genegeerd. Alleen jammer dat hij daarna een kwakje poep op mijn schoen liet vallen. Anders was het een perfecte wandeling geweest.
Ik hoop ook dat Bruce een beetje rustig zal zijn met de baby. Hij wordt altijd helemaal wild van kleine kinderen. Die vindt hij zo leuk, hij wil ermee spelen en ze kusjes geven. Maar hij is veel te lomp. Laatst heeft hij zich ook zo misdragen op een verjaardag. Hij liet Jeroens neefje niet met rust. Ik maak me daar soms best een beetje zorgen over. Maar misschien valt het allemaal wel mee straks. Nu ziet hij natuurlijk nooit kleine kinderen, maar straks groeit hij ermee op. Dus dan zal het vast wel wennen voor hem.

PS: Ik heb een paar nieuwe links gemaakt. Het zijn sites van andere zwangeren van het zwangerschapsforum.

Lekker ding

2007-05-12T13:00:00.000+02:00

Vandaag...

2007-05-04T11:44:00.000+02:00

- Is Jeroen jarig!
- Is Bruce een jaar bij ons!
- Ben ik alweer 16 weken zwanger!
- Is mijn Moeders voor Moeders periode voorbij!

Wat issie hard gegroeid in dat jaar:

Familiedag EBCN

2007-05-02T15:53:00.000+02:00

Zondag zijn we naar de familiedag van de EBCN geweest. Ik had Bruce daar graag voor willen inschrijven, maar heb het uiteindelijk niet gedaan, omdat we ook geen ringtraining meer volgen. Ik wilde toch graag even gaan kijken, ook omdat er nu een babyklasse was, met dus hele lieve kleine pups.
En wat waren die pups schattig zeg! Ik heb er een paar even mogen knuffelen, heerlijk. Er komt vast nog wel een dag dat wij een bullenmeisje erbij nemen. Maar dat wordt in ieder geval niet meer in dit huis, want dan willen we wel een huis met tuin. En we krijgen eerst onze eigen pup nog!
Achteraf vond ik het jammer dat we Bruce toch niet hadden ingeschreven. Het was een hele gezellige show en er hing een ongedwongen sfeer. Het had voor Bruce een mooie oefening geweest.
We zagen ook veel bekende fokkers en trouwe lezers van Bruce zijn weblog. Erg gezellig! Want wat blijkt nou, Bruce zijn rare gedrag is gewoon bullengedrag. Tja, wij zijn ook pas bullen beginners natuurlijk, dus dat weten wij allemaal nog niet. Bullen zijn dus heel gevoelig voor verandering, daarom gaat Bruce uit zijn dak als er ergens iets staat wat daar niet hoort. Wij dachten al dat hij gewoon een kronkel in zijn kop had : )
In het volgende filmpje zie je hoe Bruce zijn angst voor die enge vuilniszak overwint.

Eten

2007-04-25T14:09:00.000+02:00

De laatste weken hebben we nogal lopen tobben met Bruce zijn eten. Bruce was altijd een verschrikkelijke vreetzak. Kwam altijd als een gek aangerend voor zijn eten en begon dan hard te kwijlen. Maar ineens was dat over.
We denken zelf dat het te maken heeft met het plaatsen van de nieuwe keuken. Hij is toen zo bang geweest en heeft al die tijd niet in de keuken durven komen. Steeds als we hem riepen voor zijn eten dan kwam hij óf helemaal niet óf hij kwam al bibberend aan gelopen. Vervolgens wierp hij dan in blik in zijn bak om daarna weer hard naar de kamer terug te rennen! Eerst hebben we geprobeerd zijn brokken gewoon droog te geven. Want we weekten zijn brokken altijd eerst. Dat ging een paar dagen goed, maar daarna begon het weer van voor af aan. Uiteindelijk at hij meestal zijn brokjes wel, maar vaak pas als hij er zelf trek in kreeg. Inmiddels werd Bruce ook steeds magerder en woog hij nog maar 25 kilo. Om hem weer een beetje op gewicht te krijgen zijn we hem extra gaan voeren. We gaven hem gewoon een volle maatbeker en hielden ons niet aan het aantal gram wat op de verpakking stond.
Bruce begon weer wat aan te komen en zag er ook weer wat beter uit. Maar echt met smaak gingen die brokken er nog steeds niet in. Waarschijnlijk vond hij ze gewoon niet meer lekker, je zal zelf elke dag hetzelfde te eten krijgen!
Dus hebben we nu weer wat nieuws bedacht. Nu mengen we een burger vers vlees door zijn brokken. Het stinkt verschrikkelijk, maar Bruce vind het heerlijk! Hij komt nu weer, net als eerst, hard aangerend als we hem roepen voor zijn eten en kwijlt er ook weer bij. We geven die burger niet bij elke maaltijd, dus hij krijgt ook nog weleens droge brokken. Maar zelfs die gaan er weer goed in. Bruce krijgt nu een lekker rond buikje, zoals hoort bij een bull. Ik vind dat hij er weer prachtig uitziet. Vorige week hebben we hem weer gewogen en hij weegt nu 28,5 kilo. Het wordt nu een echte mooie vent!

Ik probeer Bruce nog weleens in stand te zetten, echt goed gaat dat niet, zeker als je in het park bent en Bruce ziet van alles. Dit is nog het beste resultaat:

Balletje vangen

2007-04-16T17:01:00.000+02:00

Gezinsuitbreiding!

2007-04-05T13:02:00.000+02:00

De hele wereld mag het nu weten: Bruce krijgt er een mensenbroertje of zusje bij!!!

Wij weten het al een tijdje maar we vonden het fijner om even de eerste 12 weken af te wachten voordat we het aan iedereen zouden vertellen. Daarom is er de laatste weken niet zo veel op de site geschreven. Het was best moeilijk om niet te schrijven over iets wat ons zo bezig houdt.
Vandaag hebben we een tweede echo gehad en alles zag er goed uit. We zagen armpjes, beentjes, zelfs vingertjes en het kindje bewoog ook goed.
Bruce heeft het allemaal nog niet zo door. Je hoort wel eens dat honden ontzettend beschermend worden als het baasje zwanger is. Nou, daar hebben wij nog niks van gemerkt hoor. Bruce gaat nog net zo makkelijk met zijn volle gewicht op mijn buik staan. Ook met een zwangere buurvrouw en vriendin die hier weleens op visite komen doet hij absoluut niet voorzichtig. Hij springt gewoon tegen de dikke buik aan. Nu is het wel zo dat Bruce tegen mij niet meer zo erg opspringt. Ik hoop maar dat dat komt omdat hij toch iets aanvoelt, maar het kan ook komen omdat ik hem weleens een knietje heb gegeven als hij tegen mij opsprong. Tegen alle andere mensen en kinderen springt hij nog wel.
19 Oktober is de uitgerekende datum, vlak na mijn eigen verjaardag. We zijn heel benieuwd hoe Bruce er allemaal op gaat reageren. Ik ben nu in ieder geval al hard met hem aan het trainen. Het aan de riem lopen en trekken moet toch echt nog verbeteren. Als ik straks met een dikke buik of met de wandelwagen loop moet hij gewoon netjes naast me blijven lopen en niet trekken, ook niet als hij een andere hond ziet. Misschien is een spoedcursus gehoorzaamheid een goed idee.

Werk

2007-04-03T19:13:00.000+02:00

Je zou een VWO diploma hebben en afgestudeerd verloskundige zijn en nergens werk kunnen vinden...

Dat is wat mij de laatste maanden heeft bezig gehouden. Nadat ik al diverse keren open sollicitaties naar alle verloskundigenpraktijken in de buurt heb gestuurd had ik de hoop op een baan in de verloskunde maar opgegeven. Ik ben gaan zoeken naar werk, maakt niet uit wat, als ik maar wat geld verdien en wat te doen heb. Maar zo makkelijk bleek dat niet te zijn. Ik ging naar het uitzendbureau, solliciteerde als adminitratief medewerkster of telefoniste. Overal werd ik afgewezen vanwege gebrek aan diploma's of gebrek aan ervaring. Op een gegeven moment vertelde iemand dat er een tekort was aan groepsleidsters in de kinderdagopvang. Ik heb alle kinderdagverblijven in Dordrecht aangeschreven en kwam erachter dat ik met mijn diploma ook in een kinderdagverblijf mocht werken. Maar helaas, ik kreeg weer allerlei afwijzingen; ze hadden toch liever iemand met de juiste diploma's, meer ervaring of ze waren bang dat ik na een paar maanden op zou stappen als ik iets in de verloskunde kon vinden.

Maar een week geleden werd ik toch nog opgebeld. Kinderdagverblijf Bizzkids had toch nog wat werk voor me! In ieder geval voor de komende vijf weken en daarna op oproep basis. Sinds deze week ben ik weer aan het werk. Het is fijn om weer nuttig bezig te zijn, om 's morgens met een doel op te staan en om moe na het werk thuis te komen.

Iemand die er wat meer moeilte mee had was Bruce. Bruce en ik zijn de afgelopen maanden natuurlijk constant samen geweest. Ik gaf hem eten, liet hem uit en zat 's middags met hem op de bank tv te kijken, zoals op de foto. De eerste dag dat ik weer aan het werk ging heeft hij zijn kussen gesloopt in zijn bench. Gelukkig werk ik maar 3 halve dagen, dus zit Bruce nooit heel lang alleen. Wat wel heel leuk is, is dat Bruce ontzettend blij is als ik thuiskom. Normaal bleef hij gewoon op de bank liggen als ik 's morgens binnenkwam, zo van 'oh, ben jij er weer.' Maar nu als ik nu thuiskom word ik heel enthousiast begroet. Heeft hij me toch een beetje gemist!

Jubileum!

2007-03-23T14:18:00.000+01:00

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik begonnen ben om een weblog bij te houden. Bruce was toen 3 weken oud en we waren net bij hem gaan kijken. Sinsdien hebben we al 6370 hits gehad en hebben we een gemiddeld aantal pageviews van 20 per dag. We vinden het ontzettend leuk dat zoveel mensen meelezen met de avonturen van Bruce!
Het gaat hartstikke goed met Bruce. Hij is lekker ondeugend en eigenwijs. Maar hij luistert eigenlijk best wel goed naar ons. Zelfs als we aan het wandelen zijn en hij loopt los luistert hij steeds beter. Nog steeds is elke hond die hij ziet ontzettend leuk natuurlijk, maar als we gewoon doorlopen en hem roepen dan komt hij zowaar. Een hele verademing.
Verder ligt bruce de hele dag op de bank te slapen. Het eerste wat hij doet als we hem 's morgens uit de bench halen is op de bank springen en verder slapen!
Als wij gaan eten dan moet Bruce van de bank af. Jeroen en ik eten altijd lekker met een bord op schoot op de bank. Bruce kan echt het eten van je bord afkijken, dus moet hij op zijn eigen kussen. Met tegenzin springt hij dan van de bank af. Soms probeert hij toch dichterbij te komen en sturen we hem terug naar zijn plaats. Dan loopt hij altijd met een grote omweg naar zijn kussen toe, stopt onderweg af en toe en kijkt ons dan aan met een blik van 'moet ik echt?'. Streng zeggen wij dan: 'Bruce naar je plaats!'. Bruce sjokt verder richting zijn plaats en gaat met het puntje van zijn billen en zijn hielen op zijn kussen zitten. Dan zeggen wij: 'Bruce, alle poten op je plaats!' Gek genoeg weet hij wat dat betekent want hij doet het nog ook. Als we klaar zijn met eten en we zetten ons bord weg dan springt Bruce meteen weer naast ons op de bank. Hij houdt dus gewoon in de gaten wanneer wij klaar zijn.
Natuurlijk houdt hij nog steeds van spelen. Vooral zijn speeltje tot vervelens toe op je schoot leggen totdat je probeert het speeltje te pakken. Als je dat dan doet dan pakt hij snel het speeltje van je schoot en gaat je staan uitdagen door met zijn kop te schudden en te grommen. Het leukste vindt hij het als je hem achterna gaat rennen. Het hoeft ook niet eens een echt hondenspeeltje te zijn. Bruce vermaakt zich overal mee:

Zonnige zondag

2007-03-11T22:43:00.000+01:00

Een zonnige zondag, dus op naar het bos! Gezellig met alle vier onze ouders naar het Mastbos in Breda geweest. Bruce luistert echt perfect als we in het bos zijn. We denken dat dat komt omdat er dan heel veel honden zijn. Als we namelijk in het park één hond tegen komen, dan kunnen we roepen wat we willen, maar hij komt echt niet. Omdat hij dan gefocust is op één hond.
Maar goed, op de open plaats in het bos heeft hij eerst heerlijk gerend. Zelfs even met een 8,5 jaar oude bull gespeeld. Daarna was Bruce lekker moe en zijn we gaan lopen, dan loopt hij tenminste rustig mee. Het is heel leuk om te zien hoe Bruce zijn roedel bij elkaar houdt. Als hij voorop loopt kijkt hij regelmatig achterom om te kijken of iedereen er nog wel is. Soms ging één van ons stiekem achter een boom staan en floot dan zachtjes. Bruce blijft dan meteen staan, de oren gespitst en gaat degene zoeken. Voor een dagje was hij eens roedelleider.
In het bos schiet je ook de mooiste plaatjes: mooie en gekke bekken!

Uit logeren (2)

2007-03-07T21:30:00.001+01:00

Bruce is weer uit logeren geweest. Jeroen en ik gingen op wintersport. Jeroen ging mee op schoolreis en ik mocht mee! Voor mij was het de allereerste keer op wintersport. Jeroen is ooit al eens geweest en heeft toen gesnowboard. Omdat hij dat al een beetje kon en mee ging als begeleiding moest hij deze keer weer snowboarden. Ik heb maar voor het skiën gekozen, dat leek me een stuk eenvoudiger!

De reis duurde van vrijdagavond tot woensdagochtend. Vrijdagmiddag werd Bruce door mijn moeder opgehaald. Hij zou daar tot en met zondag blijven. Omdat we het toch wel spannend vonden om Bruce achter te laten hebben we een twee A4'tjes lange gebruiksaanwijzing meegegeven. Met uitgebreide instructies over het voeren, het uitlaten, de commando's die we gebruiken, Bruce zijn angsten en fobieën en nog meer van dat. Bruce heeft zich gelukkig goed gedragen. Hij heeft goed geluisterd en liep perfect mee aan de riem. Zondagavond hebben mijn ouders hem naar Jeroens ouders gebracht. We kregen al snel een smsje; of Remco Bruce mee mocht nemen 's morgens met de krant. Ik sloot mijn ogen en probeerde dat te visualiseren. Ik zag Remco op de fiets met zo'n enorme fietstas achterop. En Bruce tegenstribbelend ernaast, proberend die enge fiets te ontwijken. Remco zou in plaats van één uur wel 5 uur over zijn wijk doen. Nee, het leek ons niet zo'n goed idee en hebben het dus ook maar afgeraden.

Wij hadden het inmiddels erg naar ons zin in Oostenrijk. Jeroen heeft lekker vrij gesnowboard en ik deed mee met de beginners skiklas. Het ging best aardig, al zeg ik het zelf. Echt een vakantie was het niet voor Jeroen. Hij kwam 's nachts pas om 1.00 uur naar bed. Nadat hij een uur over de gangen had gewandeld of alle leerlingen wel stil waren.

De eerste twee dagen heb ik niet eens zoveel aan Bruce gedacht. Maar op de derde dag zag ik ineens een hondje in de sneeuw lopen. Ik dacht aan Bruce en hoe geweldig hij het zou vinden om in de sneeuw te spelen. Ik kreeg een enorme heimwee aanval en moest zelfs stiekem een beetje huilen. Wat miste ik die gekke hond!

Ik was ook dolblij om weer naar huis te gaan. We zijn meteen doorgereden om Bruce op te halen. Jeroens ouders waren niet thuis en Bruce lag in de bench te slapen. Met een slaperige kop keek hij ons aan. Nou, hij was niet eens superblij om ons te zien, zo moe was hij! Toen we thuiskwamen plofte hij op de bank neer en viel meteen in slaap. Bruce was doodop. Blijkbaar hebben onze ouders de korte tijd dat hij bij hen was ten volle benut en veel met hem ondernomen. Pas na een dag lang slapen zat er weer een beetje activiteit in!

Lekker uitwaaien

2007-02-26T12:15:00.000+01:00

Wat lief dat we zoveel felicitaties hebben ontvangen voor Bruce zijn eerste verjaardag. Bedankt! Of Bruce zelf weet dat hij jarig was, tja, dat zullen we nooit weten. Hij vond het in ieder geval maar gek toen wij 's morgens voor hem aan het zingen waren. Jeroen moest voetballen en was de hele dag niet thuis. 's Middags ben ik even met Bruce naar Laura in de dierenwinkel gegaan. Daar heeft hij twee nieuwe speeltjes gehad. Zo'n piepkip en een trekspeeltje. De kip is een groot succes! Maar na een minuut of 10 worden wij gek van het gepiep dus ruimen we de kip weer op. Bruce heeft alleen door hoe hij de kip weer uit de kist kan stelen!

Gisteren zijn Jeroen en ik eindelijk eens ons Rommelkamertje gaan uitruimen. Nou dat was wel nodig ook. We vonden bijvoorbeeld mijn sleutelbos die ik al een half jaar kwijt was en een plasticzakje met iets groens erin wat nogal weeig rook. Wat het oorspronkelijk geweest was, was niet meer te zien. -schaam-
Het kwam best goed uit dat Remco en Nikki belden om te vragen of ze Bruce mee mochten nemen naar het strand. Ik had eerst mijn bedenkingen. Bruce is een hond met gebruiksaanwijzing. Zou hij wel naar Remco en Nikki luisteren? Wat als hij een andere hond ziet? Of nog erger, een paard? Hij is al twee keer bijna vertrappeld op het strand.
Bruce vindt het wel heerlijk op het strand. Dus besloten we hem maar gewoon mee te geven, met instructies.
Maar onze bezorgdheid was nergens voor nodig. Bruce heeft zich voobeeldig gedragen. Luisterde goed, is maar één hond tegen gekomen en zelfs een paard. Maar gelukkig zagen Remco en Nikki het paard op tijd en konden ze Bruce snel aanlijnen. En inderdaad de riem stond helemaal strak toen het paard voorbij kwam.
Helaas hadden ze slecht weer, veel regen en wind. Eenmaal terug in de auto lag Bruce enorm te bibberen op de achterbank. We kregen een bezorgd telefoontje van Remco wat er aan de hand kon zijn. Jeroen stelde hem gerust, hij heeft het gewoon koud. Dus hebben ze de verwarming in de auto lekker hoog gezet en een trui over hem heen gelegd.
Wij kregen Bruce weer netjes thuis afgeleverd. We durven Bruce nu met een gerust hart achter te laten aanstaande vrijdag. Dan gaan wij namelijk op wintersport. Voor mij de allereerste keer. Bruce gaat eerst 2 dagen naar mijn ouders en dan twee dagen naar Jeroen zijn ouders. Hopelijk is hij dan net zo braaf!

1 Jaar!

2007-02-24T14:07:00.000+01:00

HAPPY BIRTHDAY BRUCE!!!!!

SSNNEEEEUUWW!!!!

2007-02-08T13:11:00.000+01:00

Eindelijk eens wintersweer! Voor Bruce een primeur, hij heeft nu voor het eerst sneeuw gezien en gevoeld. Het eerste filmpje wat ik heb gemaakt, waarin Bruce kennis maakt met de sneeuw, is helaas mislukt. De camera had nogal moeite met een witte Bruce voor een witte achtergrond. Resultaat; je zag Bruce helemaal niet lopen, alleen zijn bruine vlek zag je af en toe voorbij komen.
Deze is wat beter gelukt. Jammer dat het geluid weer niet synchroon loopt.

Grijze hond

2007-02-05T14:27:00.000+01:00

Weer een zonnige zondag, een goed excuus om er op uit te gaan. Dit keer zijn we naar de Merwelanden geweest. Het was er erg druk, ook veel honden. Dus al snel kwamen we een leuk speelkameraadje voor Bruce tegen. Het was Maggie, een kruising flatcoat/labrador van 9 maanden oud. Bruce was zo aan het springen aan de riem dat we hem maar los gelaten hebben. Meteen ging hij achter Maggie aan, die natuurlijk net iets sneller was. Maggie vond het ook heerlijk in het water en sprong er regelmatig uitdagend in. Bruce stond dan aan de waterkant te kijken, maar hij sprong er gelukkig niet in. Niet dat het veel had uitgemaakt, want door al dat springen bovenop Maggie was hij net zo nat als zij. Daarna hebben we nog een stuk gelopen, dit keer met een grijze Bruce. Hij zag er echt verschrikkelijk uit. Gelukkig hadden we een handdoek in de auto liggen.
Het gaat gelukkig ook alweer een stuk beter met Bruce zijn maag. De pilletjes helpen goed en Bruce vindt ze ook erg lekker. Hij eet ze alsof het snoepjes zijn. Vandaag is de laatste dag van zijn kuurtje, hopelijk is hij daarna weer helemaal beter.

Ziek

2007-02-01T13:31:00.000+01:00

Arme Bruce. Hij is een beetje ziek.
Het begon zondag, toen we thuiskwamen zagen we dat hij in zijn bench had overgegeven.
Maandag ging alles weer goed. Als we naar bed gaan en Bruce moet zijn bench in dan krijgt hij altijd een beschuitje. Dat weet hij heel goed, want als hij de beschuitbus hoort opengaan dan vliegt hij zijn bench in. Maar toen hij maandagavond zijn bench in moest, at hij zijn beschuitje niet op. Vreemd.
Dinsdag heeft hij de hele dag niet gegeten, hij vertikte het gewoon. Hij zag er verder niet ziek uit en dronk wel gewoon goed. 's Avonds heeft hij wel zijn beschuitje op maar het ging niet echt van harte.
Woensdag wilde hij weer niet eten. Toen Jeroen thuis kwam heeft hij Bruce een beetje gevoerd. Brokje voor brokje at hij een heel klein beetje. Maar een uurtje later heeft bruce alles er weer uitgespuugd. Toen zijn we maar even naar de dierenarts gegaan.
Het zat echt niet goed in Bruce zijn buik, want in de wachtkamer en in de behandelkamer heeft hij constant poepjes gelaten.
Volgens de dierenarts heeft Bruce misschien iets verkeerds van de straat gegeten. Dat kan natuurlijk heel goed kloppen! (zie post van 28-01) Hij heeft nu tabletjes gekregen voor zijn maag en zijn darmen.
Vandaag gaat het wel iets beter. Hij heeft nog steeds niet veel gegeten, een paar happen uit zijn bak. Maar hij is wel al wat levendiger. En hij eet de tabletjes met smaak op! Hij denk vast dat het snoepjes zijn.
Hopelijk heeft Bruce nu geleerd dat vieze dingen van de straat eten niet goed voor hem is!

Puppyboom!

2007-01-28T16:50:00.000+01:00

Bruce krijgt er binnenkort een hoop nieuwe vriendjes bij! Dit weekend ben ik twee keer op kraamvisite geweest bij ontzettend lieve pupjes.
Eerst bij Boxerteefje Naru van Suzanne en Sandro. Echt een schatje en een ondeugd. Ze heeft ook een eigen weblog: www.boxernaru.blogspot.com

Vandaag bij de twee Fransje bulletjes Moby en Gizmo van Elke en Boy. Wat een lieve kleine hummeltjes!

De stad in met Bruce

2007-01-28T16:17:00.000+01:00

Zaterdagmiddag, 12.30 uur, we gaan even de stad in. We parkeren de auto op de Singel. Zodra we uitstappen begint het te regenen. We hebben maar één paraplu bij ons en we zijn met zijn vieren. De oudste de degene die grieperig is mogen onder de paraplu lopen. Mijn vader en ik lopen in de regen en Bruce ook. Bruce trekt nogal aan de riem, hij heeft nog niet gepoept dus ik denk dat het daardoor komt. Ik loop naar een stukje bouwterrein en laat Bruce in het zand poepen. We lopen verder maar het begint wel erg hard te regenen. Mijn vader en ik schuilen even onder een afdakje. Mama en oma lopen intussen door naar de C&A. Bruce vind de regen maar vreemd. Hij steekt zijn kop omhoog en lebbert de regendruppels uit de lucht. Inmiddels miezert het weer dus besluiten we verder te lopen. Bruce trekt nog steeds aan de riem en schiet ook alle kanten op. Hij wil overal zijn territorium markeren. Een boom, een plant, een paaltje of een muurtje, alles is van hem. Het is maar dat iedereen het weet!
We gaan even naar het nieuwste stukje van het centrum, dat overdekt is, zodat Bruce kan opdrogen. Het is daar nogal druk, dus ik hou Bruce zo kort mogelijk. Ik sla de riem om mijn middel, zo heb ik meer grip. Maar dat weerhoudt Bruce niet van het trekken. Ik zwieber dus een beetje over het plein heen. Alle mensen kijken naar Bruce. Kindjes willen hem aaien en sommigen zijn bang voor hem. Mijn vader heeft trek in kibbeling dus gaan we even naar de markt. Ik wacht vanwege mijn visfobie op een veilige afstand van de kraam. Op de markt wordt nogal eens wat op de grond gegooid. Erg leuk vindt Bruce dat want dat kan hij lekker van de grond slobberen! Ik kan dus niet rustig staan wachten, ik word alle kanten op getrokken omdat Bruce hier weer een patatje ziet en daar weer een peuk. Ik vind het ontzettend goor al dat straatafval, dus trek ik hem steeds weg, maar veel zin heeft het niet. Nog steeds heeft Bruce veel bekijks. En blijkbaar is hij best een imposante verschijning. Mensen die rustig aan het winkelen zijn en dan ineens Bruce zien staan slaken vaak een verbaasde kreet: 'Zo goeiemorgen!' of 'Sjeezus, hallo zeg!'. Tja, ik zie het niet hoor, voor ons is hij nog steeds kleine Bruceje. Ik ga nog even een winkel in. Mijn vader wacht buiten met Bruce. Terwijl ik binnen ben hoor ik steeds: 'nee Bruce! Nee! Zit! Zit! ZIT! Nee Bruce!' We gaan weer verder, Bruce pikt iets van de straat, een paar meter later laat hij het weer vallen, was blijkbaar niet eetbaar. Het was een servetje met chillisaus. We lopen richting C&A en daar komen net mama en oma naar buiten. We staan even te bespreken wat we gaan doen. Ik let niet zo goed op en Bruce pakt zijn moment. Hij ziet een andere hond lopen en schiet eropaf. De riem komt hierdoor strak te staan, dwars over de stoep. Een man struikelt er bijna over en kan zich nog net vastpakken aan mijn moeder die ook bijna omvalt. De man zegt nog 'sorry' ook. Daarna gaat iedereen even de Hema in. Bruce en ik wachten buiten. Er komt een man aan met een broodje knakworst in zijn hand. De man wil Bruce aaien, Bruce wil het broodje! Dus springt hij omhoog, de man heeft net op tijd zijn broodje gered en loopt maar snel door. We gaan weer naar huis en lopen richting de auto. Bruce trekt nog steeds en zwiebert alle kanten op. We passeren een geplet patatje met mayo. Een seconde later zit het al in Bruce zijn mond, 1/10 seconde later al in zijn maag.
We zitten in de auto. We zijn een uurtje in de stad geweest en ik ben doodmoe. Ik heb pijn in mijn armen en in mijn handen.
Maar Bruce heeft een leuke dag gehad.

Zomaar wat wandel foto's

2007-01-21T13:05:00.000+01:00

Nog steeds eng

2007-01-14T14:06:00.000+01:00

Nee, het gaat nog niet echt goed met Bruce in de nieuwe keuken. Deze week kreeg hij weer voor het eerst sinds twee weken zijn eten in de keuken. Blijkbaar zit de angst er stevig in want Bruce vindt de nieuwe keuken maar niks. Al bibberend en sluipend loopt hij naar de keuken als ik hem roep voor zijn eten. Daarna gaat hij zover mogelijk van zijn eetbak vandaan staan, zodat hij ook weer snel weg kan. Dan begint hij te eten. Hij schrokt één of twee happen naar binnen en kijkt daarna verschrikt om zich heen of er niks is wat hem kan aanvallen. Dit herhaalt zich totdat de bak leeg is. Als ik per ongelijk een kastje open maak of ergens tegenaan stoot dan rent hij heel hard weg uit de keuken. De laatste dagen ging het ietsje beter, hij at zijn bak in één keer op en ging er dan pas snel vandoor. Maar nu beginnen we weer van voren af aan. Nu wordt er namelijk in de keuken getegeld. Op het aanrechtblad ligt karton en op de grond ook, heel eng natuurlijk, want dat beweegt weleens. Nou met geen mogelijkheid kregen we hem vanmorgen in de keuken om te eten. Hij stond in de deuropening heel erg hard te bibberen. Eigenlijk wilden we niet aan zijn angst toegeven, maar anders eet hij niks, dus hebben we hem zijn eten maar in de woonkamer gegeven. Als straks echt alle enge spullen uit de keuken weg zijn dan beginnen we wel weer opnieuw met het introduceren.

Verbouwen

2007-01-06T14:16:00.000+01:00

Oeh wat eng is het toch allemaal! Wij krijgen een nieuwe keuken en dus ligt het hele huis overhoop. Bruce vindt het allemaal maar niks en blijft ver uit de buurt van de keuken. Toen er deze week flink geboord en gezaagd werd stond hij heel stoer in de deuropening de blaffen.
Maandag wordt de nieuwe keuken geplaatst, daar zijn we dus allemaal heel blij mee!

Samen op de bank

2007-01-06T14:10:00.000+01:00

De twee maatjes vermaken zich prima de hele dag. Hier rusten ze even uit van al het ravotten.

Oud en nieuw

2007-01-02T12:10:00.001+01:00

Happy new year!
Bruce heeft voor het eerst oud en nieuw gevierd. We zijn lekker met zijn drieën thuis gebleven en de avond gevuld met lekker eten en snoepen. Allemaal een beetje improviseren zo zonder keuken maar het ging goed. We vonden het heel spannend hoe Bruce op het vuurwerk zou reageren. De dagen voor oud en nieuw hoorde je natuurlijk hier en daar een knal. Soms schrok Bruce daar verschrikkelijk van en begon hij hard om zich heen te blaffen.
Op internet las ik een tip om Bruce een advocaatje te geven. Daar wordt 'ie lekker suffig van. Dus hadden we speciaal advocaat in huis gehaald. Rond een uur of elf hebben we Bruce een schoteltje gegeven. Zoiets geks had hij nog nooit op! Maar hij vond het heerlijk. Of hij er echt dronken van is geworden weten we niet, maar zijn reactie op het vuurwerk viel heel erg mee. Hij is heel even buiten komen kijken wat er toch allemaal aan de hand was. Hij vond het maar niks al die knallen en die kleurtjes in de lucht. Hij hield het snel voor gezien en vluchtte weer naar binnen. Daar heeft hij de rest van de tijd op de bank gelegen. En Jeroen en ik konden genieten van het uitzicht over de stad!

Diezel

2006-12-24T15:28:00.000+01:00

Joehoe! Beste vriend Diezel komt op bezoek!!
De twee mannen kunnen veel van elkaar hebben en spelen onvermoeibaar. Ook al zijn ze na een uur rennen en vliegen doodmoe, ze blijven elkaar opzoeken. Vooral Bruce natuurlijk, want die is niet gewend aan een andere hond in huis dus dat is feest!

Filmpje wandeling

2006-12-17T22:10:00.000+01:00

Bullenwandeling Scheveningen

2006-12-17T21:23:00.000+01:00

Vandaag hebben we voor het eerst mee gedaan met een bullenwandeling! Eens in de zoveel tijd wordt er via het Engelse bulldog forum een wandeling georganiseerd. Deze keer was het in Scheveningen.
Om één uur moesten we verzamelen bij een strandtent. Die was niet moeilijk te vinden want er stond een hele grote groep mensen en bullen op de stoep. Er waren voornamelijk Franse bullletjes. Maar toch ook wel een paar Engelse.
Bruce vond het natuurlijk heel spannend en hing zichzelf weer helemaal op in zijn riem.
Toen begon de groep richting strand te lopen. De meeste hondjes werden los gelaten. Maar durven wij dat ook wel aan met Bruce? We waren een beetje bang dat Bruce er dan weer vandoor zou gaan. Uiteindelijk hebben we toch maar besloten om hem lekker los te laten. Anders hangt hij zichzelf toch maar op in zijn riem. En eigenlijk ging dat heel erg goed! Bruce is lekker gaan rennen en spelen en als hij iets te ver ging dan riepen we hem en dan bleef hij even op ons wachten. Of hij keek uit zichzelf al waar wij bleven.
We hadden geluk met het weer. De zon scheen en het waaide ook niet zo heel erg hard. Heerlijk strandwandelingenweer dus.
Bruce heeft er weer een vriend bij. De 2 jarige Max. Ze waren echt een team samen. Met zijn tweeen hebben ze heel wat hondjes belaagd en onzedelijk besnuffeld.
Bruce heeft het heel erg naar zijn zin gehad. Dus een bullenwandeling is zeker voor herhaling vatbaar!

Wishing you a ...

2006-12-14T14:48:00.000+01:00

Vriendjes

2006-12-05T13:57:00.000+01:00

Sinterklaas vieren

2006-12-04T13:13:00.000+01:00

Sinterklaas heeft dit jaar zelfs aan Bruce gedacht. Bruce vond al die pakjes heel spannend en helemaal toen hij zijn eigen pakje mocht uitpakken. De rest van de avond heeft hij heel zoet op zijn nieuwe bot gekauwd.

slapen

2006-12-01T13:29:00.000+01:00

Bruce kan heel druk zijn. Maar overdag is zijn grootste hobby toch echt lekker slapen!

Stoere bull

2006-11-27T14:14:00.000+01:00

Naar het bos

2006-11-26T22:09:00.001+01:00

Vandaag was het een heerlijke dag. Een perfecte dag om naar het bos te gaan. En zo gingen we met mijn ouders naar het Mastbos in Breda.
Er zijn daar veel gebieden waar honden los mogen lopen. Maar we vertrouwen Bruce niet meer zo sinds hij een tijdje terug achter een andere hond is aangerend, helemaal uit ons zicht. Hij kwam toen ook niet meer terug toen we hem riepen. Als we wandelen is hij zo gefixeerd op andere honden, dat het niet meer zo prettig is om met hem te wandelen. Daarom moest Bruce ook het eerste stuk nog aan de riem lopen. En inderdaad bij elke passerende hond hangt Bruce volop en hijgend in zijn riem. Zijn bedoelingen zijn goed, want hij wil nog steeds alleen maar spelen. Maar niet elke hond of baas is daarvan gediend en daarom krijgt Bruce regelmatig een snauw van de hond en een 'Ja dat komt er nou van' van de baas.
Totdat we op een open plek in het bos kwamen. Er stond een grote groep mensen naar iets te kijken. Het was een groep van 8 border collie pups van zeven weken oud. Ze waren daar lekker in de bladeren aan het spelen. Wij gingen natuurlijk ook even kijken. Eerst was Bruce weer door het dolle heen toen hij al die hondjes zag. Maar toen ze ineens met z'n allen op hem afgestormd kwamen bleef hij heel rustig staan. Hij vond het zelfs een beetje spannend en hij snuffelde alleen maar heel rustig aan ze. Toen de pups weg waren durfden we het zelfs aan om Bruce even tussen al die andere honden los te laten. Eerst rende hij heel enthousiast achter een labrador aan, maar een wonder geschiedde! Toen we hem riepen....kwam hij gewoon!! Bruce heeft dus een tijdje heerlijk gespeeld en we hoefden niet bang te zijn dat hij er vandoor ging.
Daarna zijn we terug gelopen richting het restaurantje. Daar hebben we wat gegeten en gedronken en daarna zijn we weer naar huis gegaan. We gaan in ieder geval op deze manier vaker oefenen met Bruce en andere honden!

De intocht

2006-11-19T16:52:00.000+01:00

Sinterklaas is weer in het land. Bruce heeft gisteren naar de intocht van sinterklaas gekeken. Hij vond het paard van sinterklaas eigenlijk interessanter dan de sint met zijn pieten. Ik ben wel benieuwd hoe hij zal reageren als we sinterklaas in levende lijve tegenkomen...Ik denk toch een beetje bang.

Hoezo verwend?

2006-11-16T11:15:00.000+01:00

CACIB Bleiswijk

2006-11-11T14:23:00.000+01:00

We hadden er lang naar toe geleefd en druk voor geoefend. Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover; de eerste show van Bruce.
De zaterdag ervoor hebben we Bruce uitgebreid gewassen en geföhnd, hij zag er prachtig uit en rook heerlijk.
De volgende dag moesten we vroeg op staan. Wel zuur om op zondag om 7.00 uur uit bed te moeten. Ik was toch stiekem best wel zenuwachtig en van de zenuwen vergaten we Bruce zijn voerbak, zijn kleedje en stoelen mee te nemen.
Om 9.00 waren we in Bleiswijk. Bij de ingang zaten Diezel en zijn baasje al op ons te wachten. Honderden andere honden liepen om ons heen, alle soorten en maten. Bruce vond het maar vreemd allemaal.
Bij de ingang kregen we een boekje. We zagen dat wij in ring 9 moesten zijn. In het boekje stond er voor Bruce zijn naam een nummer, dat bleek zijn inschrijvingsnummer en ook zijn bench nummer. Zijn bench was naast die van Diezel. Diezel zijn baasje had ook geen kleedje of stoelen bij zich, dus stonden we daar maar te wachten. Mijn buikpijn nam met de minuut toe.
Rond kwart voor 10 gingen we richting ring 9. Daar kwamen we erachter dat je een kaartje met Bruce zijn nummer op moest spelden. Maar ik had helemaal geen speld! Waarom vertellen ze je dat soort dingen niet? Voor mensen die nog nooit een show hebben gelopen is het allemaal maar ingewikkeld hoor. Gelukkig zagen we de fokster van Bruce. Die had voor ons een speldje en ook nog een stoel en bovendien kon Bruce even tot rust komen in de bench vlak voor ring 9.
Nou toen werden we naar de ring geroepen. Er zouden eigenlijk 4 pups meedoen, maar er waren er maar 3. Bruce, Diezel en nog een hondje. Toen ik dat hondje zag wist ik al dat het voor ons niks zou worden. Dat hondje bleef namelijk helemaal vanzelf staan. Het baasje wat ernaast stond was daar ook bijzonder trots op.
Bruce vond het allemaal zo spannend. Hij had er helemaal geen zin in om mooi te staan. Daarom concentreerde ik me er maar op dat Bruce gewoon bleef staan en minder op het mooi neer zetten van Bruce. Want steeds als ik zijn ene poot goed had staan en ik aan zijn andere poot begon, dan zette hij de ene poot gewoon weer terug. Hij had er zelf zo geen zin in dat hij plat op de grond ging liggen.
Toen was het onze beurt om naar voren naar de keurmeester te komen. Het was een heel streng uitziende meneer, die steeds heel diep nadenkend om de hondjes heen liep. Bruce vond hem denk ik ook een beetje streng, want hij bleef wel heel stil staan toen de keurmeester hem betastte. Bruce en ik moesten een paar keer recht op en neer lopen, dat ging op zich wel goed.
Ook het rondjes lopen met de andere honden ging redelijk goed. Hij trok maar een beetje aan de riem om zo dicht mogelijk bij Diezel te zijn die voor hem liep.
Daarna werden we geplaatst. Het stilstaande hondje op 1, Diezel op 2 en Bruce op 3. De andere 2 kregen een VB (veel belovend) en Bruce een B (belovend). Nou dat vond ik wel een beetje flauw, want Bruce is net zo mooi als de anderen, maar goed, ik ben bevooroordeeld.
Wij waren als eerste aan de beurt om 10 uur. Daarna moesten we wachten tot 15.00 uur, want daarna mocht je pas weg. We hebben ook even de andere honden op de show bewonderd. Van Chinese naakthonden, poedels tot Rottweilers en Sint Bernards. Heel leuk om te zien. En wat zijn die mensen allemaal serieus met hun hondje bezig, uren staan ze zo'n hondje te borstelen en bij te knippen. Wij kregen af en toe de neiging om zo'n pas gekamd hondje eens lekker flink over de bol te aaien.
Om 15.00 uur konden we onze beoordeling ophalen en konden we naar huis. Dit vond de keurmeester van Bruce:
8 maanden oude wat gestrekte reu. Goede schedel, mag wat meer opvulling hebben onder de ogen. Toont wit in ogen. Onderkaak moet nog beter aansluiten bij bovenkaak. Goede oren. Reeds goed ontwikkeld front. Goede bone. Goede ribbenkast. Goede staart en staartaanzet. Voldoende welving in de achterhand. Gaat voor leeftijd reeds vlot door de ring.

Dit was voorlopig ons laatste show avontuur. Ook al is Bruce de liefste en mooiste hond, hij is er geestelijk gezien niet echt talentvol voor. Hij is nu nog veel te gefocust op spelen met andere honden. Misschien als hij straks volwassen en wat rustiger is kunnen we het nog een keer proberen. Hij heeft er in ieder geval wel een mooi lintje aan over gehouden:

Voor alle uitslagen kijk op de site van de EBCN.

Uit logeren

2006-10-26T12:35:00.000+02:00

Bruce is voor het eerst uit logeren geweest! En niet één nachtje, nee wel drie. Wij vonden het best spannend om Bruce achter te laten. Maar dat was nergens voor nodig want het is hartstikke goed gegaan. Laura en Stephen hebben heel goed voor Bruce gezorgd en Bruce is heel braaf geweest. De eerste dag leek het of hij een beetje van slag was, want toen heeft hij niet zo goed gegeten. Maar daarna ging het goed, hij heeft lekker veel geslapen. Bruce moest er wel aan wennen dat hij niet op de bank mocht liggen, hij bleef het steeds proberen.
Jeroen en ik hebben het hartstikke naar ons zin gehad in Euro Disney. We hadden redelijk weer en het was ook niet zo druk. Dus we hebben alle attracties en shows gezien.
Toch waren we ook wel weer blij om naar huis te gaan en om Bruce en natuurlijk de andere dieren weer te zien.
Bruce was erg blij dat hij ons weer zag, maar we hadden niet het idee dat hij ons erg gemist heeft. Bruce vindt namelijk iedereen even lief. En als wij er niet zijn dan adopteert hij gewoon iemand anders als baas.